Załącznik III

1. Pomiarów do celów zapewnienia zgodności i weryfikacji zgodności z wymogami niniejszego rozporządzenia dokonuje się przy użyciu zharmonizowanych norm, których numery referencyjne zostały w tym celu opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, lub przy użyciu innych wiarygodnych, dokładnych i odtwarzalnych metod uwzględniających powszechnie uznane najnowsze metody. Muszą one spełniać warunki i parametry techniczne określone w pkt 2–6.

2. Ogólne warunki dotyczące pomiarów i obliczeń

a) Kotły na paliwo stałe bada się pod kątem paliwa zalecanego i dowolnego innego odpowiedniego paliwa podanego w tabeli 1 w załączniku II, z wyjątkiem sytuacji, w których kotły przebadane pod kątem zrębków o wilgotności przekraczającej 35 %, które spełniają stosowne wymogi, uznaje się za spełniające również wymogi dotyczące zrębków o wilgotności 15–35 % i nie jest konieczne badanie ich pod kątem zrębków o wilgotności 15–35 %.

b) Deklarowane wartości sezonowej efektywności energetycznej ogrzewania pomieszczeń oraz emisji dotyczących sezonowego ogrzewania pomieszczeń podaje się w zaokrągleniu do najbliższej liczby całkowitej.

c) Każde źródło ciepła na paliwo stałe przeznaczone do kotła na paliwo stałe, a także każda obudowa kotła na paliwo stałe, w której ma być zainstalowane takie źródło ciepła, podlega badaniom wraz z odpowiednią obudową kotła na paliwo stałe i odpowiednim źródłem ciepła.

3. Ogólne warunki dotyczące sezonowej efektywności energetycznej ogrzewania pomieszczeń

a) W stosownych przypadkach mierzy się wartości sprawności użytkowej ηn

, ηp

i wytworzonego ciepła użytkowego Pn

, Pp

. W przypadku kotłów kogeneracyjnych na paliwo stałe wykonuje się również pomiary wartości ηel,n

.

b) Sezonową efektywność energetyczną ogrzewania pomieszczeń ηs

oblicza się jako sezonową efektywność energetyczną ogrzewania pomieszczeń w trybie aktywnym ηson

skorygowaną o udziały czynników obejmujących regulację temperatury, zużycie energii elektrycznej na potrzeby własne oraz – w przypadku kotłów kogeneracyjnych na paliwo stałe – skorygowaną poprzez dodanie sprawności elektrycznej pomnożonej przez współczynnik konwersji CC wynoszący 2,5.

c) Zużycie energii elektrycznej mnoży się przez współczynnik konwersji CC wynoszący 2,5.

4. Szczególne warunki dotyczące sezonowej efektywności energetycznej ogrzewania pomieszczeń

a) Sezonowa efektywność energetyczną ogrzewania pomieszczeń ηs

jest zdefiniowana jako:

ηs

= ηson

– F(1) – F(2) + F(3)

gdzie:

1) ηson

oznacza sezonową efektywność energetyczną ogrzewania pomieszczeń w trybie aktywnym, wyrażaną w procentach i obliczaną zgodnie z pkt 4 lit. b);

2) F(1) odpowiada stracie sezonowej efektywności energetycznej ogrzewania pomieszczeń ze względu na skorygowany udział czynników związanych z regulatorami temperatury; F(1) = 3 %;

3) F(2) odpowiada negatywnemu udziałowi zużycia energii elektrycznej na potrzeby własne w sezonowej efektywności energetycznej ogrzewania pomieszczeń, wyrażanemu w % i obliczanemu zgodnie z pkt 4 lit. c);

4) F(3) odpowiada pozytywnemu udziałowi sprawności elektrycznej kotłów kogeneracyjnych na paliwo stałe w sezonowej efektywności energetycznej ogrzewania pomieszczeń, wyrażanemu w % i obliczanemu w następujący sposób:

F(3) = 2,5 ߦ• ηel,n

b) sezonowa efektywność energetyczną ogrzewania pomieszczeń w trybie aktywnym ηson

jest obliczana w następujący sposób:

1) w przypadku kotłów na paliwo stałe z ręcznym podawaniem paliwa, które można eksploatować przy 50 % znamionowej mocy cieplnej w trybie ciągłym, oraz w przypadku kotłów na paliwo stałe z automatycznym podawaniem paliwa:

ηson

= 0,85 ߦ• ηp

+ 0,15 ߦ• ηn

2) w przypadku kotłów na paliwo stałe z ręcznym podawaniem paliwa, które można eksploatować przy znamionowej mocy cieplnej nieprzekraczającej 50 % w trybie ciągłym, oraz w przypadku kogeneracyjnych kotłów na paliwo stałe:

ηson

= ηn

c) F(2) oblicza się w następujący sposób:

1) w przypadku kotłów na paliwo stałe z ręcznym podawaniem paliwa, które można eksploatować przy 50 % znamionowej mocy cieplnej w trybie ciągłym, oraz w przypadku kotłów na paliwo stałe z automatycznym podawaniem paliwa:

F(2) = 2,5 ߦ• (0,15 ߦ• elmax + 0,85 ߦ• elmin

+ 1,3 ߦ• PSB

)/(0,15 ߦ• Pn

+ 0,85 ߦ• Pp

)

2) w przypadku kotłów na paliwo stałe z ręcznym podawaniem paliwa, które można eksploatować przy znamionowej mocy cieplnej nieprzekraczającej 50 % w trybie ciągłym, oraz w przypadku kogeneracyjnych kotłów na paliwo stałe:

F(2) = 2,5 ߦ• (elmax + 1,3 ߦ• PSB)/Pn

5. Obliczenia ciepła spalania

Ciepło spalania (GCV) uzyskuje się z ciepła spalania w stanie suchym (GCVmf

) przez zastosowanie następującego przelicznika:

GCV = GCVmf

× (1 – M)

gdzie:

a) GCV i GCVmf

wyraża się w megadżulach na kilogram;

b) M oznacza wilgotność paliwa wyrażaną jako część całkowitej masy paliwa.

6. Emisje dotyczące sezonowego ogrzewania pomieszczeń

a) Emisje cząstek stałych, organicznych związków gazowych, tlenku węgla i tlenków azotu wyraża się w standardowych warunkach jako suche spaliny przy zawartości tlenu wynoszącej 10 % i w standardowych warunkach – w temperaturze 0 °C i przy ciśnieniu wynoszącym 1 013 millibarów.

b) Emisje dotyczące sezonowego ogrzewania pomieszczeń (Es

) w postaci, odpowiednio, cząstek stałych, organicznych związków gazowych, tlenku węgla i tlenków azotu oblicza się w następujący sposób:

1) w przypadku kotłów na paliwo stałe z ręcznym podawaniem paliwa, które można eksploatować przy 50 % znamionowej mocy cieplnej w trybie ciągłym, oraz w przypadku kotłów na paliwo stałe z automatycznym podawaniem paliwa:

Es

= 0,85 ߦ• Es,p

+ 0,15 ߦ• Es,n

2) w przypadku kotłów na paliwo stałe z ręcznym podawaniem paliwa, które można eksploatować przy znamionowej mocy cieplnej nieprzekraczającej 50 % w trybie ciągłym, oraz w przypadku kogeneracyjnych kotłów na paliwo stałe:

Es

= Es,n

gdzie:

(a) Es,p

oznacza emisje, odpowiednio, cząstek stałych, organicznych związków gazowych, tlenku węgla i tlenków azotu, mierzone – stosownie do przypadku – przy 30 % lub 50 % znamionowej mocy cieplnej;

(b) Es,n

oznacza emisje, odpowiednio, cząstek stałych, organicznych związków gazowych, tlenku węgla i tlenków azotu, mierzone przy znamionowej mocy cieplnej.

c) Emisje cząstek stałych mierzy się, stosując metodę grawimetryczną z wyłączeniem cząstek stałych tworzonych przez organiczne związki gazowe w momencie mieszania spalin z powietrzem atmosferycznym.

d) Emisje tlenków azotu oblicza się jako sumę tlenku azotu i dwutlenku azotu oraz wyraża się jako dwutlenek azotu.