Załącznik V

Orientacyjne poziomy odniesienia dla najlepszej dostępnej na rynku technologii kotłów na paliwo stałe w momencie wejścia w życie niniejszego rozporządzenia są następujące: W momencie wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, nie odnotowano żadnego kotła na paliwo stałe, który osiągałby wszystkie wartości podane w pkt 1 i 2. Kilka kotłów na paliwo stałe osiągnęło co najmniej jedną z tych wartości:

1. sezonowa efektywność ogrzewania pomieszczeń: 96 % dla kotłów kogeneracyjnych na paliwo stałe, 90 % dla kotłów kondensacyjnych i 84 % dla pozostałych kotłów na paliwo stałe;

2. emisje dotyczące sezonowego ogrzewania pomieszczeń:

a) 2 mg/m3 dla cząstek stałych w przypadku kotłów na biomasę; 10 mg/m3 w przypadku kotłów na paliwo kopalne;

b) 1 mg/m3 dla organicznych związków gazowych;

c) 6 mg/m3 dla tlenku węgla;

d) 97 mg/m3 dla tlenków azotu w przypadku kotłów na biomasę; 170 mg/m3 w przypadku kotłów na paliwo kopalne.

Orientacyjne poziomy odniesienia określone w pkt 1, pkt 2 lit. a)–d) niekoniecznie oznaczają możliwość uzyskania wszystkich tych wartości przez pojedynczy kocioł na paliwo stałe. Przykładem dobrego zestawu parametrów jest istniejący model o sezonowej efektywności energetycznej ogrzewania pomieszczeń wynoszącej 81 %, emisjach cząstek stałych dotyczących sezonowego ogrzewania pomieszczeń na poziomie 7 mg/m3, emisjach organicznych związków gazowych na poziomie 2 mg/m3, emisjach tlenku węgla na poziomie 6 mg/m3 oraz emisjach tlenków azotu na poziomie 120 mg/m3.

(

1

) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie emisji przemysłowych (zintegrowane zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola) (Dz.U. L 334 z 17.12.2010, s. 17).

(

2

) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/27/UE z dnia 25 października 2012 r. w sprawie efektywności energetycznej, zmiany dyrektyw 2009/125/WE i 2010/30/UE oraz uchylenia dyrektyw 2004/8/WE i 2006/32/WE (Dz.U. L 315 z 14.11.2012, s. 1).