Artykuł 2

1. W ramach badania poubojowego pobiera się w rzeźniach próbki z tusz świń domowych zgodnie z następującymi zasadami:

a) na obecność włośni bada się wszystkie tusze hodowlanych macior i knurów lub przynajmniej 10 % tusz zwierząt wysłanych do uboju w każdym roku z każdego gospodarstwa oficjalnie uznanego za gospodarstwo stosujące kontrolowane warunki w pomieszczeniach inwentarskich;

b) na obecność włośni bada się wszystkie tusze z gospodarstw nieuznanych oficjalnie za gospodarstwa stosujące kontrolowane warunki w pomieszczeniach inwentarskich.

Próbkę pobiera się z każdej tuszy, a następnie bada się ją na obecność włośni w laboratorium wyznaczonym przez właściwy organ przy wykorzystaniu jednej z następujących metod wykrywania:

a) referencyjna metoda wykrywania określona w załączniku I rozdział I; lub

b) równoważna metoda wykrywania określona w załączniku I rozdział II.

2. Próbki z tusz zwierząt jednokopytnych, dzików oraz innych, podatnych na zarażenie włośniem gatunków zwierząt utrzymywanych w warunkach fermowych i zwierząt dzikich są systematycznie pobierane w rzeźniach lub zakładach obróbki dziczyzny w ramach badania poubojowego.

Próbkę pobiera się z każdej tuszy, a następnie bada się ją zgodnie z załącznikami I i III w laboratorium wyznaczonym przez właściwy organ.

3. Przed otrzymaniem wyników badania na obecność włośni i pod warunkiem że podmiot prowadzący przedsiębiorstwo spożywcze gwarantuje pełną identyfikowalność, tusze świń domowych i zwierząt jednokopytnych mogą zostać pokrojone na maksymalnie sześć części w rzeźni lub zakładzie rozbioru znajdującym się na tym samym terenie.