Artykuł 6

1. W ciągu sześciu miesięcy po upływie terminu ważności danego pozwolenia na przywóz każdy pierwotny posiadacz pozwolenia na przywóz cukru do rafinacji dostarcza państwu członkowskiemu, które wydało to pozwolenie, zgodny z wymogami tego państwa dowód przeprowadzenia rafinacji w okresie przewidzianym w art. 4 ust. 1 lit. c).

Jeżeli nie zostanie przedstawiony dowód, że co najmniej 95 % ilości wskazanej w pozwoleniu na przywóz zostało poddane rafinacji, wnioskodawca, w terminie przed dniem 1 czerwca następującym po danym roku gospodarczym, uiszcza kwotę w wysokości 500 EUR za tonę różnicy między rzeczywistą ilością, w odniesieniu do której przedstawiono dowód przeprowadzenia rafinacji, a ilością równą 95 % ilości wskazanej w pozwoleniu na przywóz, z wyjątkiem nadzwyczajnych przypadków działania siły wyższej.

2. Przed dniem 1 marca następującym po danym roku gospodarczym przedsiębiorstwa cukrownicze zatwierdzone zgodnie z art. 137 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 zgłaszają właściwemu organowi w państwie członkowskim ilości cukru, które poddały rafinacji we wspomnianym roku gospodarczym, określając:

a) ilości cukru odpowiadające wskazanym w pozwoleniach na przywóz ilościom cukru do rafinacji;

b) ilości cukru wyprodukowanego w Unii, wskazując dane zatwierdzonego przedsiębiorstwa, które wyprodukowało ten cukier;

c) inne ilości cukru, wskazując jego pochodzenie.