Artykuł 12

1. W przypadku gdy ustalono w wyniku procedury badania przeprowadzonej zgodnie z art. 9, że interesy Unii nie wymagają żadnych działań, procedura zostaje zakończona przez Komisję zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 7 ust. 3.

2. Jeżeli po zakończeniu procedury badania przeprowadzonej zgodnie z art. 9 dane państwo trzecie lub państwa trzecie podejmuje lub podejmują środki uznane za dostateczne i w związku z tym nie jest wymagane żadne działanie ze strony Unii, procedura może zostać zawieszona przez Komisję zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 7 ust. 2.

Komisja nadzoruje stosowanie tych środków, tam gdzie jest to właściwe, na podstawie informacji dostarczonych w odpowiednich odstępach czasu, których może żądać od danych państw trzecich, a także sprawdzać je w miarę potrzeby.

W przypadku gdy środki podjęte przez dane państwo lub państwa trzecie zostały uchylone, zawieszone lub niewłaściwie wykonane, lub w przypadku gdy Komisja ma podstawy wierzyć, że jest tak w danym przypadku, lub gdy informacje, których Komisja zażądała na podstawie akapitu drugiego niniejszego ustępu nie zostały dostarczone, Komisja powiadamia o tym państwa członkowskie, a gdy jest to konieczne oraz uzasadnione wynikami dochodzenia i nowymi dostępnymi faktami, podejmuje się wszelkie działania zgodnie z art. 14 ust. 2.

3. W przypadku gdy po zakończeniu procedury badania przeprowadzonej zgodnie z art. 9 lub w dowolnym momencie przed, w trakcie lub też po procedurze rozstrzygania sporów międzynarodowych wydaje się, że najbardziej odpowiednim środkiem rozstrzygnięcia sporu wynikającego z przeszkody w handlu jest zawarcie umowy z danym państwem trzecim lub państwami trzecimi, która może zmienić prawa materialne Unii oraz danego państwa trzeciego lub państw trzecich, procedura zostaje zawieszona przez Komisję zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 7 ust. 2, a negocjacje są prowadzone zgodnie z postanowieniami art. 207 Traktatu.