Lexeva to wyłącznie wyszukiwarka aktów prawnych. Nie udzielamy porad prawnych i nie oceniamy spraw. Czym Lexeva nie jest

W mocy Rozporządzenie wykonawcze · 17 listopada 2015

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/2063 z dnia 17 listopada 2015 r. w sprawie przyznania na rok 2016 nieograniczonego bezcłowego dostępu do rynku Unii niektórym towarom pochodzącym z Norwegii otrzymanym w wyniku przetwarzania produktów rolnych objętych rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 510/2014

Treść z tekstu opublikowanego w Dzienniku Urzędowym UE — w brzmieniu pierwotnym, bez późniejszych zmian. Wersje skonsolidowane mają charakter dokumentacyjny.

Tekst urzędowy w EUR-Lex

Treść aktu

Tytuł i preambuła (motywy)

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/2063

z dnia 17 listopada 2015 r.

w sprawie przyznania na rok 2016 nieograniczonego bezcłowego dostępu do rynku Unii niektórym towarom pochodzącym z Norwegii otrzymanym w wyniku przetwarzania produktów rolnych objętych rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 510/2014

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 510/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. ustanawiające zasady handlu niektórymi towarami pochodzącymi z przetwórstwa produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 1216/2009 i (WE) nr 614/2009 (1), w szczególności jego art. 16 ust. 1 lit. a),

uwzględniając decyzję Rady 2004/859/WE z dnia 25 października 2004 r. w sprawie zawarcia Umowy w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Królestwem Norwegii odnośnie do protokołu 2 do dwustronnej Umowy o wolnym handlu zawartej między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Królestwem Norwegii (2), w szczególności jej art. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Protokół 2 do Umowy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Królestwem Norwegii z dnia 14 maja 1973 r. (3) („dwustronna Umowa o wolnym handlu między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Królestwem Norwegii”) oraz protokół 3 do Porozumienia EOG (4) określają zasady handlu między Umawiającymi się Stronami dotyczące niektórych produktów rolnych i przetworzonych produktów rolnych.

(2) Protokół 3 do Porozumienia EOG przewiduje zerową stawkę cła dla wód zawierających dodatek cukru lub innego środka słodzącego lub aromatyzowanych, objętych kodem CN 2202 10 00 , oraz dla innych napojów bezalkoholowych, niezawierających produktów objętych pozycjami od 0401 do 0404 lub tłuszczu uzyskanego z produktów objętych pozycjami od 0401 do 0404 , sklasyfikowanych w ramach kodu CN 2202 90 10 .

(3) Zerową stawkę celną na przedmiotowe wody i inne napoje tymczasowo zawieszono na nieokreślony czas w stosunku do Norwegii na mocy Umowy w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Królestwem Norwegii odnośnie do protokołu 2 do dwustronnej Umowy o wolnym handlu zawartej między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Królestwem Norwegii (5) (zwanej dalej „Umową w formie wymiany listów”), zatwierdzonej decyzją 2004/859/WE. Zgodnie z Umową w formie wymiany listów bezcłowy przywóz towarów objętych kodami CN 2202 10 00 i ex 2202 90 10 pochodzących z Norwegii jest dozwolony tylko w granicach kontyngentu bezcłowego. Za przywóz towarów przekraczających przydział kontyngentu należy zapłacić cło.

(4) Ponadto zgodnie z Umową w formie wymiany listów przedmiotowym produktom należy przyznać nieograniczony bezcłowy dostęp do rynku Unii, jeśli kontyngent taryfowy nie zostanie wyczerpany do dnia 31 października poprzedniego roku. Zgodnie z danymi udostępnionymi Komisji roczny kontyngent na rok 2015 na przedmiotowe wody i napoje, otwarty rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 1130/2014 (6), nie został wyczerpany do dnia 31 października 2015 r. Dlatego przedmiotowym produktom należy przyznać nieograniczony bezcłowy dostęp do rynku Unii od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia 2016 r.

(5) W związku z tym tymczasowe zawieszenie systemu zwolnienia z opłat celnych obowiązujące zgodnie z protokołem 2 do dwustronnej Umowy o wolnym handlu między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Królestwem Norwegii nie może być stosowane w odniesieniu do roku 2016.

(6) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Handlu Produktami Rolnymi Przetworzonymi, Niewymienionymi w Załączniku I,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

1. Od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia 2016 r. towarom sklasyfikowanym w ramach kodów CN 2202 10 00 (wody, włącznie z wodami mineralnymi i wodami gazowanymi, zawierające dodatek cukru lub innego środka słodzącego, lub wody aromatyzowane) i ex 2202 90 11 , ex 2202 90 15 oraz ex 2202 90 19 (pozostałe napoje bezalkoholowe zawierające cukier (sacharozę lub cukier inwertowany) – podpodziały TARIC 11 i 19) pochodzącym z Norwegii przyznaje się nieograniczony bezcłowy dostęp do rynku Unii.

2. Zasadami pochodzenia stosowanymi do towarów, o których mowa w ust. 1, są zasady określone w protokole 3 do Umowy o wolnym handlu między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Królestwem Norwegii z dnia 14 maja 1973 r.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2016 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 17 listopada 2015 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący

(1) Dz.U. L 150 z 20.5.2014, s. 1.

(2) Dz.U. L 370 z 17.12.2004, s. 70.

(3) Dz.U. L 171 z 27.6.1973, s. 2.

(4) Dz.U. L 1 z 3.1.1994, s. 3.

(5) Dz.U. L 370 z 17.12.2004, s. 72.

(6) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1130/2014 z dnia 22 października 2014 r. otwierające na rok 2015 kontyngent taryfowy na przywóz do Unii Europejskiej niektórych towarów pochodzących z Norwegii otrzymanych w wyniku przetworzenia produktów rolnych objętych rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 510/2014 (Dz.U. L 305 z 24.10.2014, s. 104).

Źródło: Urząd Publikacji Unii Europejskiej, dokument 32015R2063. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. To nie jest porada prawna.