Artykuł 11

1. EUNGiPW pobiera od repozytoriów transakcji opłaty zgodnie z niniejszym rozporządzeniem i zgodnie z aktami delegowanymi przyjętymi na podstawie ust. 2 niniejszego artykułu. Opłaty te są proporcjonalne do obrotów danego repozytorium transakcji i w pełni pokrywają niezbędne wydatki EUNGiPW związane z rejestracją i uznaniem repozytoriów transakcji oraz nadzorem nad nimi, a także zwrotem wszelkich kosztów, jakie mogą ponieść właściwe organy w wyniku ewentualnego przekazania zadań zgodnie z art. 9 ust. 1 niniejszego rozporządzenia. W zakresie, w jakim art. 9 ust. 1 niniejszego rozporządzenia odsyła do art. 74 rozporządzenia (UE) nr 648/2012, odesłania do art. 72 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 traktuje się jako odesłania do ust. 2 niniejszego artykułu.

W przypadku gdy repozytorium transakcji zostało już zarejestrowane na mocy tytułu VI rozdział 1 rozporządzenia (UE) nr 648/2012, opłaty, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, dostosowuje się jedynie w celu odzwierciedlenia dodatkowych niezbędnych wydatków i kosztów związanych z rejestracją i uznaniem repozytoriów transakcji oraz nadzorem nad nimi na mocy niniejszego rozporządzenia.

2. Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktu delegowanego zgodnie z art. 30 w celu sprecyzowania rodzaju opłat, czynności, za które są one pobierane, wysokości opłat oraz sposobu ich uiszczania.