Artykuł 15

1. Ewentualne prawo kontrahentów do ponownego wykorzystania instrumentów finansowych otrzymanych jako zabezpieczenie podlega co najmniej obu następującym warunkom:

a) kontrahent przekazujący zabezpieczenie został należycie poinformowany na piśmie przez kontrahenta otrzymującego zabezpieczenie o ryzykach i konsekwencjach, jakie mogą się wiązać z jednym z następujących elementów:

(i) wyrażeniem zgody na prawo korzystania z zabezpieczeń na podstawie uzgodnienia dotyczącego zabezpieczeń w formie gwarancji zgodnie z art. 5 dyrektywy 2002/47/WE;

(ii) zawarciem uzgodnienia dotyczącego zabezpieczeń polegającego na przeniesieniu tytułu;

b) kontrahent przekazujący zabezpieczenie udzielił uprzednio swojej wyraźnej zgody, poświadczonej podpisem złożonym na piśmie lub w prawnie równoważny sposób, na uzgodnienie dotyczące zabezpieczeń w formie gwarancji, przy czym warunki tego uzgodnienia przewidują prawo korzystania zgodnie z art. 5 dyrektywy 2002/47/WE, lub też kontrahent ten jednoznacznie wyraził zgodę na zapewnienie zabezpieczenia w drodze uzgodnienia dotyczącego zabezpieczeń polegającego na przeniesieniu tytułu.

W odniesieniu do lit. a) akapitu pierwszego kontrahent przekazujący zabezpieczenie jest na piśmie informowany co najmniej o ryzykach i konsekwencjach, jakie mogą wyniknąć w przypadku niewykonania zobowiązania przez kontrahenta otrzymującego zabezpieczenie.

2. Ewentualne wykonanie przez kontrahentów przysługującego im prawa do ponownego wykorzystania podlega co najmniej obu następującym warunkom:

a) ponowne wykorzystanie następuje zgodnie z warunkami określonymi w uzgodnieniu dotyczącym zabezpieczeń, o którym mowa w ust. 1 lit. b);

b) instrumenty finansowe otrzymane na mocy uzgodnienia dotyczącego zabezpieczeń zostają przeniesione z rachunku kontrahenta przekazującego zabezpieczenie.

W drodze odstępstwa od akapitu pierwszego lit. b), w przypadku gdy kontrahent będący stroną uzgodnienia dotyczącego zabezpieczeń ma siedzibę w państwie trzecim, a rachunek kontrahenta przekazującego zabezpieczenie jest prowadzony w państwie trzecim i podlega jego przepisom prawnym, ponowne wykorzystanie potwierdza się za pomocą przeniesienia z rachunku kontrahenta przekazującego zabezpieczenie albo za pomocą innych stosownych środków.

3. Niniejszy artykuł pozostaje bez uszczerbku dla surowszych przepisów sektorowych, w szczególności przepisów dyrektyw 2009/65/WE i 2014/65/UE, oraz przepisów prawa krajowego służących zapewnieniu wyższego poziomu ochrony kontrahentów przekazujących zabezpieczenie.

4. Niniejszy artykuł nie ma wpływu na przepisy prawa krajowego dotyczące ważności lub skutku transakcji.