Artykuł 2

1. Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do:

a) kontrahentów transakcji finansowanych z użyciem papierów wartościowych z siedzibą:

(i) w Unii, w tym do wszystkich ich oddziałów bez względu na to, gdzie się znajdują;

(ii) w państwie trzecim, jeżeli transakcja finansowana z użyciem papierów wartościowych zawierana jest w ramach działalności oddziału danego kontrahenta w Unii;

b) spółek zarządzających przedsiębiorstwami zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe (UCITS) oraz spółek inwestycyjnych UCITS zgodnie z dyrektywą 2009/65/WE;

c) zarządzających alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi (ZAFI), którzy otrzymali zezwolenie zgodnie z dyrektywą 2011/61/UE;

d) kontrahentów angażujących się w ponowne wykorzystanie, z siedzibą:

(i) w Unii, w tym do wszystkich ich oddziałów bez względu na to, gdzie się znajdują;

(ii) w państwie trzecim, gdy:

— ponowne wykorzystanie ma miejsce w ramach działalności oddziału danego kontrahenta w Unii, lub

— ponowne wykorzystanie dotyczy instrumentów finansowych przekazanych na mocy uzgodnienia dotyczącego zabezpieczeń przez kontrahenta z siedzibą w Unii lub przez oddział w Unii kontrahenta mającego siedzibę w państwie trzecim.

2. Art. 4 i 15 nie mają zastosowania do:

a) członków Europejskiego Systemu Banków Centralnych (ESBC), innych organów państw członkowskich pełniących podobne funkcje oraz innych unijnych podmiotów publicznych, którym powierzono zarządzanie długiem publicznym lub które uczestniczą w zarządzaniu takim długiem;

b) Banku Rozrachunków Międzynarodowych;

c) banku centralnego i innych organów pełniących podobne funkcje oraz innych organów publicznych, którym powierzono zarządzanie długiem publicznym lub które uczestniczą w zarządzaniu takim długiem, w Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej.

3. Art. 4 nie ma zastosowania do transakcji, w których jednym z kontrahentów jest członek ESBC.

4. Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 30 w celu zmodyfikowania wykazu zawartego w ust. 2 niniejszego artykułu.

W tym celu i przed przyjęciem takich aktów delegowanych Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie zawierające ocenę międzynarodowego traktowania banków centralnych i podmiotów publicznych, którym powierzono zarządzanie długiem publicznym lub które uczestniczą w zarządzaniu takim długiem.

Sprawozdanie to zawiera analizę porównawczą traktowania banków centralnych i wspomnianych podmiotów w kontekście ram prawnych szeregu państw trzecich. Jeżeli w sprawozdaniu stwierdzi się – w szczególności w odniesieniu do analizy porównawczej i potencjalnych skutków – że wyłączenie obowiązków pieniężnych tych banków centralnych i podmiotów państw trzecich z art. 15 jest konieczne, Komisja przyjmie akt delegowany dodający te banki i podmioty do wykazu określonego w ust. 2 niniejszego artykułu.