Załącznik III

Współczynniki korekcyjne dotyczące przeciętnych warunków klimatycznych oraz metoda ustalania stref klimatycznych na potrzeby stosowania zharmonizowanych wartości referencyjnych sprawności dla rozdzielonej produkcji energii elektrycznej

(o których mowa w art. 2 ust. 1)

a) Współczynniki korekcyjne dotyczące przeciętnych warunków klimatycznych

Korekta temperatury otoczenia oparta jest na różnicy między średnią roczną temperaturą w danym państwie członkowskim a standardowymi warunkami atmosferycznymi ISO (15 °C).

Korekty dokonuje się w następujący sposób:

0,1 punktu procentowego utraty sprawności na każdy stopień powyżej 15 °C;

0,1 punktu procentowego zysku sprawności na każdy stopień poniżej 15 °C.

Przykład:

Jeżeli średnia roczna temperatura w państwie członkowskim wynosi 10 °C, wartość referencyjną dla jednostki kogeneracji w tym państwie członkowskim należy zwiększyć o 0,5 punktu procentowego.

b) Korekta temperatury otoczenia ma zastosowanie wyłącznie do paliw gazowych (G10, G11, G12, G13).

c) Metoda ustalania stref klimatycznych:

Granice każdej strefy klimatycznej wyznaczają izotermy (w pełnych stopniach Celsjusza) średniej rocznej temperatury otoczenia, reprezentujące temperatury różniące się od siebie o co najmniej 4 °C. Różnica temperatury między średnimi rocznymi temperaturami otoczenia w sąsiednich strefach klimatycznych wynosi co najmniej 4 °C.

Przykład:

Jeśli w danym państwie członkowskim średnia roczna temperatura otoczenia w określonym miejscu wynosi 12 °C, a w innym miejscu na terytorium tego samego państwa członkowskiego 6 °C, wówczas państwo to ma możliwość wprowadzenia dwóch stref klimatycznych, oddzielonych izotermą 9 °C:

pierwszej strefy klimatycznej wyznaczonej izotermami 9 °C i 13 ·C (różnica 4 °C), ze średnią roczną temperaturą otoczenia wynoszącą 11 °C; oraz

drugiej strefy klimatycznej wyznaczonej izotermami 5 °C i 9 °C, ze średnią roczną temperaturą otoczenia wynoszącą 7 °C.