Artykuł 125

(art. 64 ust. 1 kodeksu)

1. Późniejsze weryfikacje świadectw przewozowych EUR1 i deklaracji na fakturze przeprowadza się wyrywkowo lub w każdym przypadku, gdy organy celne państwa członkowskiego przywozu lub właściwe organy rządowe krajów lub terytoriów korzystających mają uzasadnione wątpliwości co do autentyczności tych dokumentów, statusu pochodzenia danych produktów w rozumieniu podsekcji 4 sekcji 2 rozdziału 1 tytułu II rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446 lub spełnienia innych wymogów tytułu II rozdział 1 sekcja 2 podsekcja 5 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446.

2. Do celów stosowania przepisów ust. 1, właściwe organy państwa członkowskiego przywozu lub kraju lub terytorium korzystającego odsyłają świadectwo przewozowe EUR1 oraz fakturę, jeżeli została przedłożona, deklarację na fakturze lub kopię tych dokumentów właściwym organom korzystającego kraju lub terytorium wywozu albo państwa członkowskiego wywozu, podając, w stosownych przypadkach, powody uzasadniające przeprowadzenie takiej weryfikacji. Wszystkie dokumenty i uzyskane informacje, sugerujące, że informacje podane na dowodzie pochodzenia są nieprawidłowe, przekazuje się na poparcie wniosku o przeprowadzenie weryfikacji.

Jeżeli w oczekiwaniu na wyniki weryfikacji organy celne w państwie członkowskim przywozu podejmują decyzję o zawieszeniu przyznania preferencji taryfowych, określonych w art. 59 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446, oferują importerowi zwolnienie produktów, z zastrzeżeniem zastosowania uznanych za niezbędne środków ostrożności.

3. Jeżeli z wnioskiem o późniejszą weryfikację wystąpiono zgodnie z przepisami ust. 1, taka weryfikacja jest przeprowadzana, a jej wyniki przekazywane organom celnym państwa członkowskiego przywozu lub właściwym organom rządowym korzystającego kraju lub terytorium przywozu w nieprzekraczalnym terminie sześciu miesięcy. Wyniki umożliwiają określenie, czy dany dowód pochodzenia stosuje się do produktów faktycznie wywiezionych i czy można uważać je za produkty pochodzące z kraju lub terytorium korzystającego lub z Unii.

4. Jeżeli w przypadku uzasadnionych wątpliwości w określonym w ust. 3 terminie sześciu miesięcy nie uzyskano odpowiedzi lub jeżeli odpowiedź nie zawiera informacji wystarczających do stwierdzenia autentyczności danego dokumentu lub rzeczywistego pochodzenia produktów, właściwe organy powiadamia się drugi raz. Jeżeli po drugim powiadomieniu, w terminie czterech miesięcy, wyniki weryfikacji nie zostaną podane do wiadomości organów występujących z wnioskiem lub jeżeli wyniki te nie pozwalają na stwierdzenie autentyczności danego dokumentu lub rzeczywistego pochodzenia produktów, organy wnioskujące o weryfikację, z wyłączeniem szczególnych okoliczności, odmawiają zastosowania preferencji taryfowych.

5. W przypadku gdy weryfikacja lub wszelkie inne dostępne informacje wskazują, że przepisy tytułu II rozdział 1 sekcja 2 podsekcje 4 i 5 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446 są naruszane, korzystający kraj wywozu lub korzystające terytorium wywozu, z własnej inicjatywy lub na wniosek Unii, przeprowadzają odpowiednie dochodzenie lub zlecają przeprowadzenie dochodzenia w trybie pilnym, w celu identyfikacji takich naruszeń i zapobiegania im w przyszłości. W tym celu Unia może uczestniczyć w tych dochodzeniach.

6. Do celów późniejszej weryfikacji świadectw przewozowych EUR1 kopie tych świadectw, jak również wszelkie odnoszące się do nich dokumenty wywozowe są przechowywane przez właściwe organy rządowe korzystającego kraju lub terytorium wywozu lub organy celne państwa członkowskiego wywozu przez okres co najmniej trzech lat od końca roku, w którym świadectwa przewozowe zostały wystawione.