Artykuł 186

(art. 127 ust. 3 i art. 128 kodeksu)

1. Analizę ryzyka przeprowadza się przed przybyciem towarów do urzędu celnego pierwszego wprowadzenia, o ile przywozowa deklaracja skrócona została złożona w terminie wskazanym w art. 105–109 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446 i pod warunkiem że nie stwierdzono wystąpienia ryzyka ani nie zachodzi konieczność przeprowadzenia dodatkowej analizy ryzyka.

W przypadku wprowadzenia przesyłki kontenerowej na obszar celny Unii drogą morską, jak określono w art. 105 lit. a) rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446, organy celne przeprowadzają analizę ryzyka w terminie 24 godzin od chwili otrzymania przywozowej deklaracji skróconej lub, w przypadkach określonych w art. 127 ust. 6 kodeksu, od chwili przekazania przez przewoźnika danych zawartych w przywozowej deklaracji skróconej.

W uzupełnieniu akapitu pierwszego, w przypadku wprowadzenia towarów na obszar celny Unii drogą powietrzną analizę ryzyka przeprowadza się po otrzymaniu co najmniej minimalnego zestawu danych z przywozowej deklaracji skróconej, o którym mowa w art. 106 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446.

2. Analizę ryzyka przeprowadza się, w stosownych przypadkach, po zakończeniu wymiany informacji o ryzyku i wyników analizy ryzyka, o których mowa w art. 46 ust. 5 kodeksu.

3. Jeżeli przeprowadzenie analizy ryzyka wymaga dodatkowych informacji na temat danych zawartych w przywozowej deklaracji skróconej, taką analizę przeprowadza się dopiero po otrzymaniu stosownych informacji.

W tym celu organy celne zwracają się o udzielenie takich informacji do osoby, która złożyła przywozową deklarację skróconą lub – w stosownych przypadkach – do osoby, która przekazała dane zawarte w przywozowej deklaracji skróconej. Jeżeli taka osoba nie jest przewoźnikiem, organy celne przekazują stosowne informacje przewoźnikowi, o ile zażądał on takiej informacji i dysponuje dostępem do systemu teleinformatycznego, o którym mowa w art. 182 niniejszego rozporządzenia.

4. W przypadku wprowadzenia na obszar celny Unii drogą powietrzną towarów, co do których organy celne mają uzasadnione powody by przypuszczać, że przesyłka, w której skład wchodzą te towary, może stanowić poważne zagrożenie dla bezpieczeństwa lotnictwa, powiadamiają osobę, która złożyła przywozową deklarację skróconą lub – w stosownych przypadkach – osobę, która przekazała dane zawarte w przywozowej deklaracji skróconej, oraz – jeżeli taka osoba nie jest przewoźnikiem – informują przewoźnika, o ile przewoźnik dysponuje dostępem do systemu teleinformatycznego, o którym mowa w art. 182 niniejszego rozporządzenia, o konieczności poddania przesyłki kontroli bezpieczeństwa z uwagi na fakt, że stanowi ona ładunek i przesyłkę wysokiego ryzyka zgodnie z pkt 6.7.3 załącznika do decyzji Komisji C(2010) 774 z dnia 13 kwietnia 2010 r. ustanawiającej szczegółowe środki w celu wprowadzenia w życie wspólnych podstawowych norm ochrony lotnictwa cywilnego obejmujących informacje, o których mowa w art. 18 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 300/2008, przed załadowaniem przesyłki na pokład statku powietrznego udającego się na obszar celny Unii. Po otrzymaniu powiadomienia taka osoba przekazuje organom celnym informacje na temat tego, czy przesyłka została już poddana kontroli bezpieczeństwa lub czy została poddana kontroli bezpieczeństwa zgodnie z wymogami wskazanymi powyżej, udzielając wszelkich istotnych informacji dotyczących tej kontroli bezpieczeństwa. Analizę ryzyka przeprowadza się dopiero po uzyskaniu wspomnianych informacji.

5. Jeżeli – w przypadku wprowadzenia przesyłki kontenerowej na obszar celny Unii drogą morską, jak określono w art. 105 lit. a) rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446, lub w przypadku wprowadzenia towarów na obszar celny Unii drogą powietrzną – analiza ryzyka wykaże istnienie uzasadnionych podstaw do tego, by organy celne mogły przypuszczać, że wprowadzenie tych towarów na obszar celny Unii mogłoby stanowić poważne zagrożenie dla bezpieczeństwa i ochrony, wymagające podjęcia natychmiastowych działań, organy celne powiadamiają osobę, która złożyła przywozową deklarację skróconą lub – w stosownych przypadkach – osobę, która przekazała dane szczegółowe zawarte w przywozowej deklaracji skróconej, oraz – jeżeli taka osoba nie jest przewoźnikiem – informują przewoźnika, o ile przewoźnik dysponuje dostępem do systemu teleinformatycznego, o którym mowa w art. 182 niniejszego rozporządzenia, o odmowie załadunku towarów. Wspomniane powiadomienie i informacje przekazuje się niezwłocznie po wykryciu takiego ryzyka, a w przypadku wprowadzenia przesyłki kontenerowej na obszar celny Unii drogą morską, o czym mowa w art. 105 lit. a) rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446, w terminie określonym w ust. 1 akapit drugi.

6. Jeżeli stwierdzono, że dana przesyłka stanowi zagrożenie, którego charakter wymaga podjęcia natychmiastowych działań po jej przybyciu, urząd celny pierwszego wprowadzenia podejmuje takie działania po przybyciu towarów.

7. W przypadku zidentyfikowania ryzyka, które nie wiąże się z zagrożeniem dla bezpieczeństwa, które byłoby na tyle poważne, by wymagało podjęcia natychmiastowych działań, urząd celny pierwszego wprowadzenia przekazuje wyniki analizy ryzyka, w tym – w stosownych przypadkach – informacje na temat miejsca, które byłoby najbardziej odpowiednie do przeprowadzenia czynności kontrolnych, oraz dane z przywozowej deklaracji skróconej wszystkim urzędom celnym potencjalnie zainteresowanym przemieszczaniem danych towarów.

8. W przypadku gdy na obszar celny Unii wprowadzane są towary, które zwolniono z wymogu złożenia przywozowej deklaracji skróconej zgodnie z art. 104 ust. 1 lit. c)–k), m) i n) rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446 oraz art. 104 ust. 2 akapit pierwszy tego rozporządzenia, analizę ryzyka przeprowadza się po przedstawieniu towarów, w miarę możliwości w oparciu o deklarację do czasowego składowania lub zgłoszenie celne obejmujące te towary.

9. Towary przedstawione organom celnym mogą zostać zwolnione do procedury celnej lub powrotnie wywiezione po przeprowadzeniu analizy ryzyka i uzyskaniu wyników tej analizy oraz – w stosownych przypadkach – po podjęciu środków umożliwiających zwolnienie takich towarów.

10. Analizę ryzyka przeprowadza się również w przypadku sprostowania danych zawartych w przywozowej deklaracji skróconej zgodnie z art. 129 kodeksu. W takiej sytuacji analizę ryzyka przeprowadza się niezwłocznie po otrzymaniu takich danych, chyba że dojdzie do wykrycia ryzyka lub zajdzie konieczność przeprowadzenia dodatkowej analizy ryzyka.