Artykuł 21

(art. 16 ust. 1 i art. 23 ust. 5 kodeksu)

1. Do wymiany i przechowywania informacji dotyczących wniosków i decyzji WIT lub jakiegokolwiek późniejszego zdarzenia, które może wywierać wpływ na pierwotny wniosek lub decyzję, wykorzystuje się system teleinformatyczny utworzony w tym celu zgodnie z art. 16 ust. 1 kodeksu.

Właściwy organ celny udostępnia informacje za pośrednictwem tego systemu niezwłocznie, najpóźniej w terminie siedmiu dni od daty ich uzyskania.

2. Poza informacjami, o których mowa w ust. 1:

a) nadzór, o którym mowa w art. 55 niniejszego rozporządzenia, obejmuje dane istotne dla monitorowania użycia decyzji WIT;

b) organ celny, który otrzymał wniosek i wydał decyzję WIT, przekazuje za pośrednictwem systemu, o którym mowa w ust. 1, informacje o przyznaniu okresu przedłużonego użycia decyzji WIT, wskazując datę końcową okresu przedłużonego użycia oraz ilości towarów objętych tym okresem.

3. Komisja regularnie przekazuje państwom członkowskim wyniki monitorowania, o którym mowa w ust. 2 lit. a), aby zapewnić organom celnym wsparcie przy monitorowaniu przestrzegania obowiązków wynikających z WIT.

4. Do wymiany informacji dotyczących wniosków i decyzji WIT wykorzystuje się zharmonizowany unijny interfejs dla przedsiębiorców opracowany przez Komisję i państwa członkowskie działające w porozumieniu.

5. Podczas przetwarzania wniosku o wydanie decyzji WIT, organy celne wskazują status wniosku w systemie, o którym mowa w ust. 1.

6. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 niniejszego artykułu, do czasu aktualizacji systemu, o którym tam mowa, zgodnie z załącznikiem do decyzji wykonawczej 2014/255/UE, państwa członkowskie korzystają z centralnej bazy danych Komisji określonej w art. 8 ust. 3 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 (8) ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny.

7. Do czasu wdrożenia pierwszej fazy aktualizacji systemu, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, oraz systemu, o którym mowa w art. 56 niniejszego rozporządzenia, organy celne prowadzą monitorowanie użycia decyzji WIT podczas przeprowadzania kontroli celnych lub kontroli po zwolnieniu towarów zgodnie z art. 46 i 48 kodeksu. Na zasadzie odstępstwa od ust. 3 niniejszego artykułu, do czasu wdrożenia Komisja nie ma obowiązku informować państw członkowskich o wynikach monitorowania, o którym mowa w ust. 2 lit. a) niniejszego artykułu.