Artykuł 259

(art. 28 ust. 1 lit. a) i art. 211 ust. 6 kodeksu)

1. Jeżeli po złożeniu wniosku o udzielenie pozwolenia, o którym mowa w art. 211 ust. 1 lit. a) kodeksu, konieczne jest sprawdzenie warunków ekonomicznych zgodnie z art. 211 ust. 6 kodeksu, administracja celna organu celnego właściwego do podjęcia decyzji w sprawie wniosku niezwłocznie przekazuje Komisji dokumenty, zwracając się o dokonanie takiego sprawdzenia.

2. Jeżeli po wydaniu pozwolenia na korzystanie z procedury przetwarzania administracji celnej państwa członkowskiego udostępniony zostaje dowód świadczący o tym, że korzystanie z przedmiotowego pozwolenia prawdopodobnie ma negatywny wpływ na istotne interesy producentów unijnych, taka administracja celna przekazuje Komisji dokumenty, zwracając się o sprawdzenie warunków ekonomicznych.

3. Sprawdzenie warunków ekonomicznych na poziomie unijnym może się odbyć również z inicjatywy Komisji, jeżeli dysponuje ona dowodem świadczącym o tym, że korzystanie z danego pozwolenia prawdopodobnie ma negatywny wpływ na istotne interesy producentów unijnych.

4. Komisja ustanawia grupę ekspertów, złożoną z przedstawicieli państw członkowskich, która doradza Komisji w kwestii, czy warunki ekonomiczne są spełnione, czy nie.

5. Rozstrzygnięcie podjęte w sprawie warunków ekonomicznych jest brane pod uwagę przez zainteresowany organ celny oraz przez jakikolwiek inny organ celny mający do czynienia z podobnymi wnioskami bądź pozwoleniami.

Rozstrzygnięcie podjęte w sprawie warunków ekonomicznych może zawierać stwierdzenie, że badana sprawa jest wyjątkowa, i tym samym nie może służyć jako precedens w przypadku innych wniosków bądź pozwoleń.

6. Jeżeli uznano, że warunki ekonomiczne nie są już spełnione, właściwy organ celny cofa stosowne pozwolenie. Cofnięcie nabiera mocy nie później niż po upływie roku od dnia następującego po dniu, w którym posiadacz pozwolenia otrzymał decyzję o cofnięciu.