Artykuł 264

(art. 215 kodeksu)

1. Jeżeli towary zostały objęte procedurą specjalną z wykorzystaniem dwóch lub większej liczby zgłoszeń celnych na mocy jednego pozwolenia, objęcie takich towarów lub produktów uzyskiwanych z takich towarów kolejną procedurą celną lub przypisanie im ich przewidzianego końcowego przeznaczenia jest uważane za zamknięcie procedury w odniesieniu do towarów objętych najwcześniejszymi zgłoszeniami celnymi.

2. Jeżeli towary zostały objęte procedurą specjalną z wykorzystaniem dwóch lub większej liczby zgłoszeń celnych na mocy jednego pozwolenia, a taka procedura specjalna zostaje zamknięta poprzez wyprowadzanie towarów poza obszar celny Unii lub zniszczenie towarów bez powstania odpadów, takie wyprowadzenie towarów lub ich zniszczenie bez powstania odpadów uznaje się za zamknięcie procedury w odniesieniu do towarów objętych najwcześniejszymi zgłoszeniami celnymi.

3. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 i 2 posiadacz pozwolenia lub osoba uprawniona do korzystania z procedury może wnioskować o zamknięcie procedury w odniesieniu do określonych towarów objętych procedurą.

4. Zastosowanie przepisów ust. 1 i 2 nie może prowadzić do nieuzasadnionych korzyści w zakresie należności celnych przywozowych.

5. Jeżeli towary objęte procedurą specjalną są umieszczone razem z innymi towarami i następuje całkowite zniszczenie lub nieodwracalna utrata, organy celne mogą przyjąć dowody przedstawione przez osobę uprawnioną do korzystania z procedury, wskazujące faktyczną ilość towarów objętych procedurą, które zostały zniszczone lub utracone.

Jeżeli osoba uprawniona do korzystania z procedury nie jest w stanie przedstawić dowodu akceptowalnego dla organów celnych, ilość towarów, które zostały zniszczone lub utracone, ustala się przez odniesienie do proporcji towarów tego samego rodzaju objętych procedurą w chwili, w której doszło do zniszczenia lub utraty towarów.