Artykuł 69

(art. 64 ust. 1 kodeksu)

1. Jeśli produkty pochodzące objęte dowodem preferencyjnego pochodzenia wystawionym lub sporządzonym uprzednio do celów preferencyjnego środka taryfowego, o którym mowa w art. 56 ust. 2 lit. d) lub e) kodeksu, innego niż GSP Unii, nie zostały jeszcze zwolnione do obrotu i znajdują się pod kontrolą urzędu celnego w Unii, pierwotny dowód pochodzenia może zostać zastąpiony jednym lub większą liczbą zastępczych dowodów do celów wysłania wszystkich lub części tych produktów do innego miejsca przeznaczenia w Unii.

2. Jeśli dowodem pochodzenia wymaganym do celów preferencyjnego środka taryfowego, o którym mowa w ust. 1, jest świadectwo przewozowe EUR1, inne świadectwo pochodzenia wystawiane przez organ rządowy, deklaracja pochodzenia lub deklaracja na fakturze, zastępczy dowód pochodzenia wystawia się lub sporządza w formie jednego z poniższych dokumentów:

a) zastępczej deklaracji pochodzenia lub zastępczej deklaracji na fakturze sporządzonej przez upoważnionego eksportera ponownie wysyłającego towary;

b) zastępczej deklaracji pochodzenia lub zastępczej deklaracji na fakturze sporządzonej przez ponownego nadawcę towarów, jeśli całkowita wartość produktów pochodzących w pierwotnej przesyłce, która ma zostać podzielona, nie przekracza obowiązującego progu wartości;

c) zastępczej deklaracji pochodzenia lub deklaracji na fakturze sporządzonej przez ponownego nadawcę towarów, jeśli całkowita wartość produktów pochodzących w pierwotnej przesyłce, która ma zostać podzielona, przekracza obowiązujący próg wartości, a ponowny nadawca załącza do zastępczej deklaracji pochodzenia lub deklaracji na fakturze kopię pierwotnego dowodu pochodzenia;

d) świadectwa przewozowego EUR1 wystawionego przez urząd celny, pod którego kontrolą znajdują się towary, jeśli spełnione są następujące warunki:

(i) ponowny nadawca nie jest upoważnionym eksporterem i nie zgadza się na załączenie kopii pierwotnego dowodu pochodzenia do dowodu zastępczego;

(ii) całkowita wartość produktów pochodzących w pierwotnej przesyłce przekracza obowiązujący próg wartości, powyżej którego eksporter musi być upoważnionym eksporterem, aby móc wystawić dowód zastępczy.

3. Jeśli zastępczy dowód pochodzenia wystawiono zgodnie z ust. 2 lit. d), poświadczenie dokonane przez urząd celny wystawiający zastępcze świadectwo przewozowe EUR1 umieszcza się w polu 11 świadectwa. Dane szczegółowe w polu 4 świadectwa dotyczące kraju pochodzenia muszą być identyczne z danymi szczegółowymi znajdującymi się w pierwotnym dowodzie pochodzenia. W polu 12 ponowny nadawca składa podpis. Ponowny nadawca składający podpis w polu 12 w dobrej wierze nie jest odpowiedzialny za prawidłowość danych wprowadzonych w oryginalnym dowodzie pochodzenia.

Urząd celny, do którego wnioskuje się o wydanie świadectwa zastępczego odnotowuje na pierwotnym dowodzie pochodzenia lub na załączniku do niego masę, ilość, rodzaj przesyłanych produktów i ich państwo przeznaczenia oraz wskazuje na nim numery seryjne powiązanego świadectwa zastępczego lub świadectw zastępczych. Urząd celny przechowuje pierwotny dowód pochodzenia przez okres co najmniej trzech lat.

4. Jeśli dowodem pochodzenia wymaganym do celów preferencyjnego środka taryfowego, o którym mowa w ust. 1, jest oświadczenie o pochodzeniu, ponowny nadawca sporządza zastępczy dowód pochodzenia w formie oświadczenia zastępczego.

Jeśli całkowita wartość produktów objętych przesyłką, dla której sporządzono dowód pochodzenia, nie przekracza obowiązującego progu wartości, ponowny nadawca części przesyłki nie musi być zarejestrowanym eksporterem, aby móc sporządzić zastępcze oświadczenie o pochodzeniu.

Jeśli całkowita wartość produktów objętych przesyłką, dla której sporządzono dowód pochodzenia, przekracza obowiązujący próg wartości, ponowny nadawca, aby móc sporządzić zastępcze oświadczenie o pochodzeniu, musi spełnić jeden z poniższych warunków:

a) być zarejestrowanym eksporterem w Unii;

b) załączyć do zastępczego oświadczenia o pochodzeniu kopię pierwotnego oświadczenia o pochodzeniu.