Artykuł 76

(art. 64 ust. 1 kodeksu)

W przypadkach zastosowania kumulacji zgodnie z art. 53, 54, 55 lub 56 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446 właściwe organy rządowe kraju korzystającego, które mają wystawić świadectwo pochodzenia na formularzu A dla produktów, do wytworzenia których użyto materiałów pochodzących ze strony, z którą dopuszcza się kumulację, uwzględniają, co następuje:

a) w przypadku kumulacji dwustronnej – dowód pochodzenia dostarczany przez dostawcę eksportera i wystawiony zgodnie z przepisami art. 77 niniejszego rozporządzenia;

b) w przypadku kumulacji z Norwegią, Szwajcarią lub Turcją – dowód pochodzenia dostarczany przez dostawcę eksportera i wystawiony zgodnie z odpowiednimi regułami pochodzenia obowiązującymi odpowiednio dla Norwegii, Szwajcarii lub Turcji;

c) w przypadku kumulacji regionalnej – dowód pochodzenia dostarczany przez dostawcę eksportera, tj. świadectwo pochodzenia na formularzu A, wydane zgodnie z wzorem określonym w załączniku 22-08, lub, w zależności od przypadku, deklarację na fakturze, której tekst jest umieszczony w załączniku 22-09;

d) w przypadku kumulacji rozszerzonej – dowód pochodzenia dostarczany przez dostawcę eksportera i sporządzony zgodnie z postanowieniami odpowiedniej umowy o wolnym handlu między Unią a danym krajem.

W przypadkach, o których mowa w akapicie pierwszym lit. a), b), c) i d), pole 4 świadectwa pochodzenia na formularzu A zawiera, w zależności od przypadku, adnotację:

— „EU cumulation”, „Norway cumulation”, „Switzerland cumulation”, „Turkey cumulation”, „regional cumulation”, „extended cumulation with country x”, lub

— „Cumul UE”, „Cumul Norvège”, „Cumul Suisse”, „Cumul Turquie”, „cumul regional”, „cumul étendu avec le pays x”, lub

— „Acumulación UE”, „Acumulación Noruega”, „Acumulación Suiza”, „Acumulación Turquía”, „Acumulación regional”, „Acumulación ampliada con en país x”.