Artykuł 95

(art. 64 ust. 1 kodeksu)

1. W przypadku gdy produkty pochodzące niedopuszczone jeszcze do obrotu znajdują się pod kontrolą urzędu celnego państwa członkowskiego, taki urząd zastępuje, na pisemny wniosek ponownego nadawcy, pierwotne świadectwo pochodzenia na formularzu A lub deklarację na fakturze co najmniej jednym świadectwem pochodzenia na formularzu A (świadectwo zastępcze) w celu wysłania wszystkich lub części takich produktów do innego miejsca na terytorium Unii lub do Norwegii albo Szwajcarii. Ponowny nadawca wskazuje w swoim wniosku, czy do świadectwa zastępczego ma zostać załączona fotokopia pierwotnego dowodu pochodzenia.

2. Świadectwo zastępcze jest sporządzane zgodnie z załącznikiem 22-19.

Urząd celny sprawdza, czy świadectwo zastępcze jest zgodne z pierwotnym dowodem pochodzenia.

3. Jeśli z wnioskiem o świadectwo zastępcze występuje ponowny nadawca działający w dobrej wierze, nie odpowiada on za prawidłowość danych podanych w pierwotnym dowodzie pochodzenia.

4. Urząd celny, który ma wystawić świadectwo zastępcze, odnotowuje na pierwotnym dowodzie pochodzenia lub w załączniku do niego masę, ilość, rodzaj wysyłanych produktów i ich kraj przeznaczenia oraz wpisuje numery seryjne odpowiedniego świadectwa zastępczego lub świadectw zastępczych. Urząd celny przechowuje pierwotny dowód pochodzenia przez okres co najmniej trzech lat.

5. W przypadku produktów, które korzystają z preferencji taryfowych na mocy odstępstwa przyznanego zgodnie z przepisami art. 64 ust. 6 kodeksu, przewidzianą w niniejszym artykule procedurę stosuje się wyłącznie do produktów przeznaczonych do Unii.