Artykuł 11a

1. Po powiadomieniu przez dane państwo członkowskie Komitetu Sankcji i pod warunkiem że Komitet Sankcji zatwierdził wykorzystanie zamrożonych rezerw gotówkowych, o których mowa w pkt 14 rezolucji RB ONZ nr 2769 (2025), który obejmuje konsultacje z rządem Libii, i w pkt 14 rezolucji RB ONZ nr 2819 (2026), i zgodnie z tymi punktami, właściwe organy tego państwa członkowskiego zezwalają na wykorzystanie zamrożonych rezerw gotówkowych należących do podmiotu wymienionego w pozycji nr 1 w załączniku VI wyłącznie do celów inwestycji w:

a) depozyty terminowe o niskim ryzyku w odpowiedniej instytucji finansowej wybranej przez podmiot wymieniony w pozycji nr 1 w załączniku VI i znajdującej się w państwie członkowskim, w którym środki finansowe zostały zamrożone, w przypadku zamrożonych rezerw gotówkowych, o których mowa w „zaleceniu 7.1”, o którym mowa w rezolucji RB ONZ 2769 (2025); lub

b) instrumenty o stałej kwocie dochodu, w przypadku zamrożonych rezerw gotówkowych, o których mowa w „zaleceniu 7.2”, o którym mowa w rezolucji RB ONZ 2769 (2025);

zgodnie z zatwierdzeniem przez Komitet Sankcji.

2. Depozyty terminowe o niskim ryzyku, o których mowa w ust. 1 lit. a), oraz naliczone od nich odsetki pozostają zamrożone. Instrumenty o stałej kwocie dochodu, o których mowa w ust. 1 lit. b), oraz naliczone od nich odsetki, pozostają zamrożone. Każda reinwestycja podlega procedurze, o której mowa w ust. 1.

3. Dane państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie oraz Komisję o każdym zezwoleniu udzielonym na podstawie ust. 1 w terminie dwóch tygodni od udzielenia zezwolenia.