Artykuł 129d

(art. 153 ust. 2 kodeksu)

1. Do daty wdrożenia systemu decyzji celnych w ramach UKC, o której mowa w załączniku do decyzji wykonawczej 2014/255/UE, pozwolenie na niewystawianie manifestu przedsiębiorstwa żeglugowego służącego do wykazania unijnego statusu celnego towarów, najpóźniej do dnia następującego po dniu wypłynięcia statku i w każdym przypadku przed przybyciem statku do portu przeznaczenia, jest udzielane tylko międzynarodowym przedsiębiorstwom żeglugowym, które spełniają następujące warunki:

a) mają siedzibę w Unii;

b) regularnie wydają potwierdzenie unijnego statusu celnego towarów, lub o których organy celne wiedzą, że są one w stanie wypełnić zobowiązania prawne dotyczące wykorzystania tych potwierdzeń;

c) nie dopuściły się poważnego lub ponownego naruszenia przepisów celnych lub podatkowych;

d) do celów przekazywania informacji między portami wyjścia i przeznaczenia na obszarze celnym Unii stosują one systemy elektronicznej wymiany danych;

e) realizują znaczącą liczbę rejsów między państwami członkowskimi po uznanych trasach.

2. Pozwolenia określone w ust. 1 są przyznawane wyłącznie, jeżeli:

a) organy celne mogą zapewnić nadzór i kontrolę procedury, nie podejmując wysiłków administracyjnych nieproporcjonalnych w stosunku do wymagań danych osób; i

b) osoby korzystające z uproszczeń prowadzą ewidencję umożliwiającą organom celnym przeprowadzenie skutecznej kontroli.

3. Jeżeli zainteresowana osoba posiada świadectwo AEO, o którym mowa w art. 38 ust. 2 lit. a) kodeksu, wymagania określone w ust. 1 lit. c) i ust. 2 lit. b) niniejszego artykułu uznaje się za spełnione.

4. Po przyjęciu wniosku organy celne państwa członkowskiego, w którym przedsiębiorstwo żeglugowe ma siedzibę, powiadamiają o tym wniosku pozostałe państwa członkowskie, na których obszarze znajdują się porty wyjścia i zamierzone porty przeznaczenia.

Jeżeli w ciągu sześćdziesięciu dni od daty powiadomienia o wniosku nie zostaje wniesiony sprzeciw, organy celne udzielają pozwolenia na korzystanie z procedury uproszczonej opisanej w art. 129c.

Pozwolenie takie jest ważne w odnośnych państwach członkowskich i jest stosowane tylko w stosunku do operacji transportowych realizowanych między portami, do których się ono odnosi.

5. Uproszczenie realizowane jest w następujący sposób:

a) z portu wyjścia do portu przeznaczenia manifest przesyłany jest z wykorzystaniem systemu elektronicznej wymiany danych;

b) przedsiębiorstwo żeglugowe wpisuje do manifestu informacje określone w art. 126a;

c) manifest przesyłany w drodze elektronicznej wymiany danych (manifest przesłany w formie wymiany danych) przedstawiany jest organom celnym portu wyjścia najpóźniej w dniu roboczym następującym po dniu wypłynięcia statku i w każdym przypadku przed przybyciem statku do portu przeznaczenia. Organy celne mogą zażądać przedstawienia wydruku manifestu przesłanego w formie wymiany danych, jeżeli nie mają dostępu do zatwierdzonego przez organy celne systemu informacyjnego zawierającego manifest przesłany w formie wymiany danych;

d) manifest przesłany w formie wymiany danych przedstawia się organom celnym w porcie przeznaczenia. Organy celne mogą zażądać przedstawienia wydruku manifestu przesłanego w formie wymiany danych, jeżeli nie mają dostępu do zatwierdzonego przez organy celne systemu informacyjnego zawierającego manifest przesłany w formie wymiany danych.

6. Dokonuje się następujących powiadomień:

a) przedsiębiorstwo żeglugowe powiadamia organy celne o wszystkich naruszeniach przepisów i nieprawidłowościach;

b) tak szybko, jak jest to możliwe, organy celne portu przeznaczenia powiadamiają organy celne portu wyjścia oraz organy, które wydały pozwolenie, o wszystkich naruszeniach przepisów lub nieprawidłowościach.”;

14) w art. 138 dodaje się ustęp w brzmieniu:

„Jednakże w odniesieniu do dat aktualizacji krajowego systemu przywozu dla państwa członkowskiego, w którym towary uznaje się za zgłoszone, o której to aktualizacji mowa w załączniku do decyzji wykonawczej 2014/255/UE, zastosowanie mają następujące postanowienia:

a) akapit pierwszy lit. f) ma zastosowanie tylko wówczas, gdy dane towary korzystają również ze zwolnienia z innych opłat; oraz

b) towary, których wartość wewnętrzna nie przekracza 22 EUR, uznaje się za zgłoszone do dopuszczenia do obrotu zgodnie z art. 141.”;

15) w art. 141 dodaje się ustęp w brzmieniu:

„5. Do dat aktualizacji krajowego systemu przywozu dla państwa członkowskiego, w którym towary uznaje się za zgłoszone, o których mowa w załączniku do decyzji wykonawczej 2014/255/UE, towary, których wartość wewnętrzna nie przekracza 22 EUR, uznaje się za zgłoszone do dopuszczenia do obrotu poprzez ich przedstawienie organom celnym zgodnie z art. 139 kodeksu, pod warunkiem że wymagane dane zostają zaakceptowane przez organy celne.”;

16) w art. 144 dodaje się akapity w brzmieniu:

„Do dat aktualizacji właściwych krajowych systemów przywozu niezbędnych do złożenia powiadomień o przedstawieniu, o których mowa w załączniku do decyzji wykonawczej 2014/255/UE, zgłoszenie celne do dopuszczenia do obrotu towarów w przesyłkach pocztowych, o których mowa w akapicie pierwszym, uważa się za złożone i przyjęte poprzez czynność przedstawienia tych towarów organom celnym, pod warunkiem że towarom towarzyszy zgłoszenie CN22 lub CN23 albo oba zgłoszenia.

W przypadkach, o których mowa w art. 141 ust. 2 akapit pierwszy oraz ust. 3 tego artykułu, odbiorca jest uważany za zgłaszającego oraz, w stosownych przypadkach, za dłużnika. W przypadkach, o których mowa w art. 141 ust. 2 akapit drugi oraz ust. 4 tego artykułu, nadawca jest uważany za zgłaszającego oraz, w stosownych przypadkach, za dłużnika. Organy celne mogą ustalić, że operator pocztowy jest uważany za zgłaszającego oraz, w stosownych przypadkach, za dłużnika.”;

17) w art. 146 dodaje się ustęp w brzmieniu:

„4. Do dat – odpowiednio – wdrożenia systemu AES oraz aktualizacji odnośnych krajowych systemów przywozu, o których mowa w załączniku do decyzji wykonawczej 2014/255/UE, oraz nie naruszając art. 105 ust. 1 kodeksu, organy celne mogą zezwolić na terminy inne niż te określone w ust. 1 i 3 niniejszego artykułu.”;

18) w art. 181 dodaje się ustęp w brzmieniu:

„5. Do dat wdrożenia systemu arkuszy informacyjnych (INF) dla specjalnych procedur w ramach UKC, o których mowa w załączniku do decyzji wykonawczej 2014/255/UE, na zasadzie odstępstwa od ust. 1 niniejszego artykułu mogą zostać wykorzystane środki inne niż techniki elektronicznego przetwarzania danych.”;

19) w art. 184 dodaje się ustęp w brzmieniu:

„Do dat aktualizacji nowego skomputeryzowanego systemu tranzytowego, o których mowa w załączniku do decyzji wykonawczej 2014/255/UE, numer ewidencyjny (MRN) zgłoszenia tranzytowego przedstawia się organom celnym za pomocą środków, o których mowa w akapicie pierwszym lit. b) i c).”.