Artykuł 11

1. Podmioty i osoby zawodowo zajmujące się zwierzętami mają odpowiednią wiedzę o:

a) chorobach zwierząt, w tym o chorobach, które przenoszą się lub są przenoszone na ludzi;

b) zasadach bioasekuracji;

c) zależnościach między zdrowiem zwierząt, dobrostanem zwierząt i zdrowiem ludzi;

d) dobrych praktykach hodowli zwierząt dotyczących gatunków zwierząt, nad którymi sprawują opiekę;

e) oporności na leczenie, w tym oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe, i jej implikacjach.

2. Zakres i poziom wiedzy wymaganej zgodnie z ust. 1 zależy od:

a) gatunków i kategorii zwierząt utrzymywanych lub produktów, za które odpowiadają podmioty lub osoby zawodowo zajmujące się zwierzętami, oraz charakteru ich zawodowego związku z tymi zwierzętami lub produktami;

b) rodzaju produkcji;

c) wykonywanych zadań.

3. Wiedzę, o której mowa w ust. 1, zdobywa się w jeden z następujących sposobów:

a) doświadczenie zawodowe lub szkolenia;

b) istniejące programy w sektorze rolnictwa lub akwakultury, które dotyczą zdrowia zwierząt;

c) kształcenie formalne;

d) inne doświadczenie lub inne szkolenia, których wynikiem jest osiągniecie tego samego poziomu wiedzy co określony w lit. a), b) lub c).

4. Podmioty sprzedające lub dokonujące w inny sposób przeniesienia własności przyszłych zwierząt domowych udostępniają przyszłemu posiadaczowi zwierzęcia domowego podstawowe informacje dotyczące kwestii, o których mowa w ust. 1, jeżeli mają one znaczenie dla danego zwierzęcia domowego.