Artykuł 239

1. W przypadku niektórych szczególnych rodzajów wprowadzania zwierząt, materiału biologicznego i produktów pochodzenia zwierzęcego stosowanie art. 229 ust. 1 oraz art. 233 i 237 może nie być odpowiednie; w tym przypadku konieczne może być przyjęcie przez Komisję w drodze aktów delegowanych przepisów szczególnych, które będą uwzględniały szczególne ryzyko, miejsce ostatecznego przeznaczenia, rodzaj ostatecznego wykorzystania lub przeznaczenia i inne okoliczności.

2. Komisja przyjmuje zgodnie z art. 264 akty delegowane dotyczące przepisów szczególnych, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, odnośnie do odstępstw od wymagań określonych w art. 229 ust. 1, art. 233 i art. 237 oraz nakładające dodatkowe wymagania dotyczące wprowadzania do Unii:

a) zwierząt:

(i) przeznaczonych do cyrków, na imprezy, wystawy, prezentacje, pokazy, i do zakładów odizolowanych;

(ii) przeznaczonych do wykorzystania do celów naukowych lub diagnostycznych;

(iii) których miejsce ostatecznego przeznaczenia znajduje się poza Unią;

(iv) pochodzących z Unii i przemieszczanych do państwa trzeciego lub na terytorium, a następnie przemieszczanych z powrotem do Unii z tego państwa trzeciego lub terytorium;

(v) pochodzących z Unii i przewożonych przez państwo trzecie lub terytorium w drodze do innej części Unii;

(vi) przeznaczonych do czasowego wypasu w pobliżu granic Unii;

(vii) stwarzających nieistotne ryzyko dla statusu zdrowotnego zwierząt w Unii;

b) produktów pochodzenia zwierzęcego:

(i) przeznaczonych do użytku osobistego;

(ii) do spożycia przez załogę i pasażerów w środkach transportu przybywających z państw trzecich lub terytoriów;

c) materiału biologicznego i produktów pochodzenia zwierzęcego:

(i) przeznaczonych do wykorzystania jako próbki handlowe;

(ii) przeznaczonych do wykorzystania jako próbki badawcze i diagnostyczne;

(iii) których miejsce ostatecznego przeznaczenia znajduje się poza Unią;

(iv) pochodzących z Unii i przemieszczanych do państwa trzeciego lub na terytorium, a następnie przemieszczanych z powrotem do Unii z tego państwa trzeciego lub terytorium;

(v) pochodzących z Unii i przewożonych przez państwo trzecie lub terytorium w drodze do innej części Unii;

(vi) stwarzających nieistotne ryzyko dla statusu zdrowia zwierząt w Unii.

W tych aktach delegowanych bierze się pod uwagę kwestie, o których mowa w art. 235 i 236.

3. Komisja może w drodze aktów wykonawczych ustanowić przepisy:

a) dotyczące wzorów formularzy świadectw zdrowia zwierząt, deklaracji i innych dokumentów dla kategorii zwierząt, materiału biologicznego i produktów pochodzenia zwierzęcego, o których mowa w ust. 2 niniejszego artykułu;

b) wskazujące, w odniesieniu do produktów, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, kody nomenklatury scalonej, o ile takie kody nie są wskazane w innych stosownych przepisach Unii.

Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 266 ust. 2.