Rozporządzenie Komisji (UE) 2016/582 z dnia 15 kwietnia 2016 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 333/2007 w odniesieniu do analizy arsenu nieorganicznego, ołowiu i wielopierścieniowych węglowodorów aromatycznych oraz pewnych kryteriów wyboru do analizy
Treść z tekstu opublikowanego w Dzienniku Urzędowym UE — w brzmieniu pierwotnym, bez późniejszych zmian. Wersje skonsolidowane mają charakter dokumentacyjny.
Treść aktu
Tytuł i preambuła (motywy)
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) 2016/582
z dnia 15 kwietnia 2016 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 333/2007 w odniesieniu do analizy arsenu nieorganicznego, ołowiu i wielopierścieniowych węglowodorów aromatycznych oraz pewnych kryteriów wyboru do analizy
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt (1), w szczególności jego art. 11 ust. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 333/2007 (2) ustanowiono metody pobierania próbek i analizy do celów urzędowej kontroli poziomów niektórych zanieczyszczeń w środkach spożywczych.
(2) Najwyższe dopuszczalne poziomy niektórych zanieczyszczeń w żywności zostały ustanowione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1881/2006 (3). Rozporządzeniem Komisji (UE) 2015/1006 (4) zmieniono rozporządzenie (WE) nr 1881/2006 w celu określenia najwyższych dopuszczalnych poziomów arsenu nieorganicznego i w związku z tym należy ustanowić szczegółowe procedury dotyczące analizy arsenu nieorganicznego.
(3) Ponieważ norma EN 13804 odnosząca się do oznaczania pierwiastków i ich związków chemicznych została zaktualizowana, należy odpowiednio zaktualizować odniesienie do tej normy.
(4) Najwyższe dopuszczalne poziomy wielopierścieniowych węglowodorów aromatycznych (WWA) w ziarnach kakao i produktach pochodnych należy określić względem tłuszczu. Badania biegłości przeprowadzone przez laboratorium referencyjne Unii Europejskiej ds. WWA wskazują na rozbieżności w oznaczeniu zawartości tłuszczu. Należy zatem ujednolicić metody oznaczania zawartości tłuszczu.
(5) Zgodnie z opinią laboratorium referencyjnego Unii Europejskiej ds. metali ciężkich w paszach i żywności należy zmienić definicję granicy oznaczalności i kryteria wyboru związane z granicą wykrywalności w odniesieniu do metod analizy ołowiu, kadmu, rtęci i cyny nieorganicznej.
(6) Przepisy dotyczące metod pobierania próbek i analizy powinny mieć również zastosowanie poza systemem kontroli urzędowych.
(7) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 333/2007.
(8) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (WE) nr 333/2007 wprowadza się następujące zmiany:
1) tytuł otrzymuje brzmienie:
„Rozporządzenie Komisji (WE) nr 333/2007 z dnia 28 marca 2007 r. ustanawiające metody pobierania próbek i analizy do celów kontroli poziomów pierwiastków śladowych i zanieczyszczeń procesowych w środkach spożywczych”;
2) art. 1 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. Pobieranie próbek i badania do celów kontroli poziomów ołowiu, kadmu, rtęci, cyny nieorganicznej, arsenu nieorganicznego, 3-MCPD i wielopierścieniowych węglowodorów aromatycznych (WWA) wskazanych w sekcjach 3, 4 i 6 załącznika do rozporządzenia (WE) nr 1881/2006, są przeprowadzane zgodnie z przepisami załącznika do niniejszego rozporządzenia”;
3) w załączniku wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 15 kwietnia 2016 r.
W imieniu Komisji
Jean-Claude JUNCKER
Przewodniczący
(1) Dz.U. L 165 z 30.4.2004, s. 1.
(2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 333/2007 z dnia 28 marca 2007 r. ustanawiające metody pobierania próbek i metody analiz do celów urzędowej kontroli poziomów ołowiu, kadmu, rtęci, cyny nieorganicznej, 3-MCPD i benzo[a]pirenu w środkach spożywczych (Dz.U. L 88 z 29.3.2007, s. 29).
(3) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1881/2006 z dnia 19 grudnia 2006 r. ustalające najwyższe dopuszczalne poziomy niektórych zanieczyszczeń w środkach spożywczych (Dz.U. L 364 z 20.12.2006, s. 5).
(4) Rozporządzenie Komisji (UE) 2015/1006 z dnia 25 czerwca 2015 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1881/2006 w odniesieniu do najwyższych dopuszczalnych poziomów nieorganicznego arsenu w środkach spożywczych (Dz.U. L 161 z 26.6.2015, s. 14).
Załącznik
W załączniku do rozporządzenia (WE) nr 333/2007 wprowadza się następujące zmiany:
1) pkt C.2.2.1 otrzymuje brzmienie:
„C.2.2.1. Szczegółowe procedury dotyczące ołowiu, kadmu, rtęci, cyny nieorganicznej i arsenu nieorganicznego
Analityk dopilnowuje, aby próbki nie uległy zanieczyszczeniu w trakcie ich przygotowywania. W miarę możliwości aparatura i wyposażenie mające kontakt z próbką nie mogą zawierać metali, które mają być oznaczone, i powinny być wykonane z materiału obojętnego, np. tworzywa sztucznego, takiego jak polipropylen, politetrafluoroetylen (PTFE) itp. Powinny one zostać umyte kwasem w celu zminimalizowania ryzyka zanieczyszczenia. Krawędzie tnące mogą być wykonane z wysokiej jakości stali nierdzewnej.
Istnieje wiele dających dobre wyniki szczegółowych procedur przygotowywania próbek, które można stosować w odniesieniu do tych produktów. Dla aspektów niewyszczególnionych w niniejszym rozporządzeniu za wystarczające zostały uznane procedury opisane w normie CEN »Artykuły żywnościowe – Oznaczanie pierwiastków śladowych i ich form chemicznych – Uwagi ogólne i wymagania szczegółowe«
(*1), ale inne metody przygotowywania próbek mogą być jednakowo ważne.
W przypadku cyny nieorganicznej należy dopilnować, aby cały materiał przeprowadzono do roztworu, ponieważ stwierdzono łatwe występowanie strat, w szczególności ze względu na hydrolizę do nierozpuszczalnych uwodnionych tlenków Sn(IV).
(*1) Norma EN 13804:2013, »Artykuły żywnościowe – Oznaczanie pierwiastków śladowych i ich form chemicznych – Uwagi ogólne i wymagania szczegółowe«, CEN, Rue de Stassart 36, B-1050 Bruksela.”;"
2) w pkt „C.2.2.2. Szczegółowe procedury dotyczące wielopierścieniowych węglowodorów aromatycznych” dodaje się ustęp w brzmieniu:
„Do analizy WWA w kakao i produktach pochodnych kakao oznaczenie zawartości tłuszczu jest przeprowadzane zgodnie z oficjalną metodą AOAC nr 963.15 do oznaczania zawartości tłuszczu w ziarnach kakao i produktach pochodnych. Można stosować procedury oznaczania ekwiwalentu tłuszczu, jeżeli można wykazać, że dana procedura oznaczania zawartości tłuszczu pozwala uzyskać równoważną wartość (ekwiwalent) zawartości tłuszczu.”;
3) w pkt „C.3.1. Definicje” definicja LOQ otrzymuje brzmienie:
„»LOQ«
=
Granica oznaczalności – najmniejsza zawartość analitu, która może być zmierzona z należytą pewnością statystyczną. Jeżeli dokładność i precyzja są stałe w zakresie stężeń zbliżonych do granicy wykrywalności, to granica oznaczalności jest liczbowo równa wartości 10 odchyleń standardowych średniej z serii ślepych prób (n ≥ 20).”;
4) w pkt „C.3.3.1. Kryteria wyboru” lit. a) otrzymuje brzmienie:
„a)
Kryteria wyboru metod analiz ołowiu, kadmu, rtęci, cyny nieorganicznej i arsenu nieorganicznego
Tabela 5
Parametr
Kryterium
Zakres stosowania
Żywność określona w rozporządzeniu (WE) nr 1881/2006
Swoistość
Metoda wolna od interferencji matrycy lub interferencji spektralnych
Powtarzalność (RSDr)
HORRATr mniejsze niż 2
Odtwarzalność (RSDr)
HORRATR mniejsze niż 2
Odzysk
Zastosowanie mają przepisy pkt D.1.2
LOD
= trzy dziesiąte LOQ
LOQ
Cyna nieorganiczna
≤ 10 mg/kg
Ołów
ML ≤ 0,01 mg/kg
0,01 < ML ≤ 0,02 mg/kg
0,02 < ML < 0,1 mg/kg
ML ≥ 0,1 mg/kg
≤ ML
≤ dwie trzecie ML
≤ dwie piąte ML
≤ jedna piąta ML
Kadm, rtęć, arsen nieorganiczny
ML < 0,100 mg/kg
ML ≥ 0,100 mg/kg
≤ dwie piąte ML
≤ jedna piąta ML”
5) punkt C.3.2 otrzymuje brzmienie:
„C.3.2. Wymogi ogólne
Metody analizy stosowane do celów kontroli żywności muszą być zgodne z przepisami załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 882/2004.
Metody analizy całkowitej zawartości cyny są właściwe do celów kontroli poziomów cyny nieorganicznej.
Do analizy zawartości ołowiu w winie stosuje się metody i zasady ustalone przez OIV (*2) zgodnie z art. 80 ust. 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego Rady (UE) nr 1308/2013 (*3).
Metody analizy całkowitej zawartości arsenu są właściwe do celów analizy przesiewowej w ramach kontroli poziomów arsenu nieorganicznego. Jeśli całkowite stężenie arsenu jest niższe niż najwyższy dopuszczalny poziom arsenu nieorganicznego, nie są wymagane dalsze badania, a próbkę uznaje się za zgodną z najwyższym dopuszczalnym poziomem arsenu nieorganicznego. Jeśli całkowite stężenie arsenu jest równe najwyższemu dopuszczalnemu poziomowi arsenu nieorganicznego lub go przekracza, należy przeprowadzić badania uzupełniające w celu ustalenia, czy stężenie arsenu nieorganicznego przekracza najwyższy dopuszczalny poziom arsenu nieorganicznego.
(*2) Organisation internationale de la vigne et du vin (Międzynarodowa Organizacja ds. Winorośli i Wina)."
(*3) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671).”."
(*1) Norma EN 13804:2013, »Artykuły żywnościowe – Oznaczanie pierwiastków śladowych i ich form chemicznych – Uwagi ogólne i wymagania szczegółowe«, CEN, Rue de Stassart 36, B-1050 Bruksela.”;
(*2) Organisation internationale de la vigne et du vin (Międzynarodowa Organizacja ds. Winorośli i Wina).
(*3) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671).”.«
Źródło: Urząd Publikacji Unii Europejskiej, dokument 32016R0582. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. To nie jest porada prawna.