Artykuł 1

W rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 498/2012 wprowadza się następujące zmiany:

1) art. 3 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 3

Metoda przyznawania zezwoleń na dostęp do kontyngentu taryfowego zależy od daty złożenia wniosku przez importera, zgodnie z poniższym:

a) w przypadku wniosków złożonych do dnia 31 maja każdego roku (»pierwsza część okresu obowiązywania kontyngentu«) Komisja przyznaje kontyngenty taryfowe zgodnie z »tradycyjnymi« lub »nowymi« kategoriami importerów na podstawie art. 5 ust. 2 lit. b) protokołu; oraz

b) w przypadku wniosków złożonych od dnia 1 czerwca (»druga część okresu obowiązywania kontyngentu«) Komisja przyznaje ilości pozostałe w ramach kontyngentów taryfowych w porządku chronologicznym, w jakim otrzymała powiadomienia od właściwych organów państw członkowskich (»urząd ds. pozwoleń« lub »urzędy ds. pozwoleń«) o wnioskach złożonych przez poszczególnych importerów na podstawie z art. 5 ust. 2 lit. a) protokołu.”;

2) art. 6 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2. Pułap dla każdej grupy produktów importera tradycyjnego mający zastosowanie w kolejnym okresie obowiązywania kontyngentu (»okres obowiązywania kontyngentu n + 1«) oblicza się zgodnie ze średnią faktycznego przywozu przez takiego importera dla danej grupy produktów w dwóch okresach obowiązywania kontyngentu poprzedzających rok obliczenia takiego pułapu, na podstawie następującego wzoru:

Ci = T * (Īi/ΣĪi)

gdzie:

»Ci« oznacza pułap dla danej grupy produktów (świerk lub sosna) dla importera i, w okresie obowiązywania kontyngentu n+1;

»T« oznacza kontyngent dla importerów tradycyjnych dostępny dla danej grupy produktów w roku, w którym obliczono pułap (»okres obowiązywania kontyngentu n«);

»Īi« oznacza średnią faktycznego przywozu produktów z danej grupy przez importera tradycyjnego i, w dwóch okresach obowiązywania kontyngentu poprzedzających dokonanie obliczenia (odpowiednio »okres obowiązywania kontyngentu n – 2« i »okres obowiązywania kontyngentu n – 1«), obliczoną w następujący sposób:

[(faktyczny przywóz dokonany przez importera i, w okresie obowiązywania kontyngentu n – 2) + (faktyczny przywóz dokonany przez importera i, w okresie obowiązywania kontyngentu n – 1)]/2

»ΣĪi

« oznacza sumę średniego przywozu Īi dokonanego przez wszystkich importerów tradycyjnych dla danej grupy produktów.”;

3) art. 7 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 7

1. Co roku Komisja oblicza pułapy mające zastosowanie do każdego importera tradycyjnego dla następnego okresu obowiązywania kontyngentu zgodnie z metodą określoną w art. 6 ust. 2. Jeśli obliczony pułap mający zastosowanie do importera tradycyjnego w odniesieniu do danej grupy produktów jest powyżej 0 %, ale poniżej maksymalnej wysokości 1,5 % kontyngentu przyznanego nowym importerom zgodnie z art. 4 ust. 3, pułap dla danego importera tradycyjnego ustala się na poziomie 1,5 % kontyngentu dla odnośnej grupy produktów.

2. Urzędy ds. pozwoleń przekazują Komisji, najpóźniej do dnia 31 marca w okresie obowiązywania kontyngentu n, informacje na temat zgłoszonego im zgodnie z art. 11 ust. 1 faktycznego przywozu produktów objętych w okresie obowiązywania kontyngentu n-1. Zestawienie takie przedkładane jest w formie elektronicznej, zgodnie z systemem technologii informatycznych wskazanym przez Komisję.

3. Najpóźniej do dnia 30 kwietnia w okresie obowiązywania kontyngentu n Komisja informuje urzędy ds. pozwoleń o pułapach wynikających z obliczeń dokonanych zgodnie z art. 6 ust. 2 i art. 7 ust. 1.”;

4) art. 11 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Nie później niż 15 dni kalendarzowych po końcu co trzeciego miesiąca importerzy powiadamiają urząd ds. pozwoleń w państwie członkowskim, od którego otrzymali zezwolenie na dostęp do kontyngentu, o swoim faktycznym przywozie produktów objętych do Unii Europejskiej w ciągu ostatnich trzech miesięcy. W tym celu importer przedstawia urzędowi ds. pozwoleń kopie zgłoszeń celnych dla danego przywozu. Urzędy ds. pozwoleń przekazują Komisji, nie później niż w ciągu 30 dni kalendarzowych po zakończeniu każdego okresu trzymiesięcznego, zestawienie zgłoszonego przez importerów faktycznego przywozu produktów objętych do Unii Europejskiej podczas ostatnich trzech miesięcy.”;

5) art. 12, 13 i 14 otrzymują brzmienie:

„Artykuł 12

1. W przypadku gdy zezwolenie na dostęp do kontyngentu pozostaje niewykorzystane po sześciu miesiącach od jego wydania, importer powiadamia urząd ds. pozwoleń o zamiarze wykorzystania takiego zezwolenia w pozostałej części okresu obowiązywania kontyngentu lub zwraca takie zezwolenie odpowiedniemu urzędowi. Jeśli importer nie jest w stanie odzyskać niewykorzystanego zezwolenia na dostęp do kontyngentu od władz Federacji Rosyjskiej, może w zamian przedstawić urzędowi ds. pozwoleń odnośne oświadczenie pod przysięgą, zgodnie ze wzorem określonym w załączniku IV, w którym to oświadczeniu potwierdzi, że pomimo należytych starań nie udało mu się odzyskać niewykorzystanego zezwolenia na dostęp do kontyngentu. W każdym przypadku najpóźniej przed końcem okresu obowiązywania kontyngentu n importer zwraca wszelkie niewykorzystane zezwolenia na dostęp do kontyngentu lub, w stosownym przypadku, przedstawia odnośne oświadczenie(-a) pod przysięgą, wykorzystując wzór określony w załączniku IV. W przypadku gdy zezwolenie na dostęp do kontyngentu zostało wydane przed rozpoczęciem okresu obowiązywania kontyngentu zgodnie z art. 4 protokołu, sześciomiesięczny termin jest liczony od dnia 1 stycznia roku odpowiadającego okresowi obowiązywania kontyngentu.

2. Urząd ds. pozwoleń niezwłocznie powiadamia Komisję o wszelkich zezwoleniach na dostęp do kontyngentu lub oświadczeniach pod przysięgą zwróconych przez importerów zgodnie z ust. 1. Pozostały pułap dla importerów tradycyjnych dostępny dla danej grupy produktów zostaje zmieniony o odpowiednią ilość.