Artykuł 6

1. Instytucja musi uiścić opłatę ustaloną przez bank centralny. Opłata ta składa się z dwóch elementów w przypadku linii kredytowej, o której mowa w art. 5 ust. 2 niniejszego rozporządzenia, i gwarantuje, że w wyniku zastosowania odstępstwa przewidzianego w art. 419 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 nie powstaje żadna korzyść ani strata gospodarcza w stosunku do instytucji, które nie stosują odstępstwa.

2. Opłata, którą instytucja ma uiścić z tytułu linii kredytowej, stanowi sumę następujących elementów:

a) kwoty, która opiera się na kwocie wykorzystanej linii kredytowej;

b) kwoty, która w przybliżeniu równa jest różnicy między:

(i) zyskiem na aktywach wykorzystanych do zabezpieczenia linii kredytowych;

(ii) zyskiem na reprezentatywnym portfelu aktywów należących do rodzajów aktywów wymienionych w art. 416 ust. 1 lit. a)–d) rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

Kwota, o której mowa w akapicie pierwszym lit. b), może zostać skorygowana w celu uwzględnienia wszelkich istotnych różnic pod względem ryzyka kredytowego między zestawami aktywów, o których mowa w tejże literze.