Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/778 z dnia 2 lutego 2016 r. uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE w odniesieniu do okoliczności i warunków, w jakich zapłata nadzwyczajnych składek ex post może zostać częściowo lub całkowicie odroczona, oraz w zakresie kryteriów służących określeniu działań, usług i operacji w odniesieniu do funkcji krytycznych oraz określeniu linii biznesowych wraz z powiązanymi usługami w odniesieniu do głównych linii biznesowych
Rozdział II — ODROCZENIE SKŁADEK EX POST
Artykuł 3
W mocyOdroczenie nadzwyczajnych składek ex post
1. Odroczenia zapłaty składek ex post, o którym mowa w art. 104 ust. 3 dyrektywy 2014/59/UE, może udzielić organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji na wniosek instytucji. Instytucja ta dostarcza wszelkich informacji uznanych przez organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji za niezbędne dla dokonania oceny wpływu zapłaty nadzwyczajnych składek ex post na sytuację finansową tej instytucji. Organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji uwzględnia wszelkie informacje dostępne właściwym organom krajowym w celu ustalenia, czy instytucja ta spełnia warunki odroczenia, o których mowa w ust. 3.
2. Określając, czy dana instytucja spełnia warunki odroczenia, organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji ocenia wpływ, jaki zapłata nadzwyczajnych składek ex post miałaby na wypłacalność i poziom płynności tej instytucji. W przypadku gdy instytucja ta jest częścią grupy, ocena obejmuje również wpływ wypłacalności i płynności całej grupy.
3. Organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji może odroczyć zapłatę nadzwyczajnych składek ex post, jeżeli uzna, że zapłata będzie skutkować jakąkolwiek z następujących sytuacji:
a) prawdopodobnym naruszeniem, w ciągu kolejnych sześciu miesięcy, minimalnych wymogów instytucji w zakresie funduszy własnych określonych w art. 92 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 (2);
b) prawdopodobnym naruszeniem, w ciągu kolejnych sześciu miesięcy, minimalnego wymogu instytucji dotyczącego pokrycia wypływów netto określonego w art. 412 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 i sprecyzowanego w art. 4 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/61 (3);
c) prawdopodobnym naruszeniem, w ciągu kolejnych sześciu miesięcy, szczególnego wymogu instytucji w zakresie płynności określonego w art. 105 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE (4).
4. Organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji ogranicza okres odroczenia w stopniu, w jakim jest to niezbędne w celu uniknięcia zagrożeń dla sytuacji finansowej tej instytucji lub jej grupy. Organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji regularnie monitoruje, czy warunki odroczenia, o których mowa w ust. 3, mają nadal zastosowanie w okresie odroczenia.
5. Na wniosek tej instytucji organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji może odnowić okres odroczenia, jeżeli ustali, że warunki odroczenia, o których mowa w ust. 3, mają nadal zastosowanie. Odnowienie to nie może przekroczyć sześciu miesięcy.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.