Artykuł 7

1. Linie biznesowe wraz z powiązanymi usługami stanowiące dla instytucji lub grupy, w której skład wchodzi instytucja, istotne źródła przychodów, zysku lub wartości koncesji, uznaje się za główne linie biznesowe.

2. Główne linie biznesowe określa się na podstawie organizacji wewnętrznej instytucji, jej strategii korporacyjnej i stopnia, w jakim te główne linie biznesowe przyczyniają się do wyników finansowych instytucji. Wskaźniki głównych linii biznesowych obejmują m.in. następujące czynniki:

a) przychody wygenerowane przez główną linię biznesową jako odsetek ogólnych przychodów;

b) zysk wygenerowany przez główną linię biznesową jako odsetek ogólnego zysku;

c) zwrot z kapitału lub aktywów;

d) sumę aktywów, przychodów i zysku;

e) bazę klientów, geograficzny obszar działalności, synergie w kontekście marki i synergie operacyjne przedsiębiorstwa z innymi przedsiębiorstwami w ramach grupy;

f) wpływ zaprzestania działalności w ramach głównej linii biznesowej na koszty i zyski, jeżeli stanowi ona źródło finansowania lub płynności;

g) perspektywy rozwoju głównej linii biznesowej;

h) atrakcyjność przedsiębiorstwa dla konkurentów pod kątem ewentualnego nabycia;

i) potencjał rynku i wartość koncesji.

W określaniu głównej linii biznesowej można uwzględnić przyszłe oczekiwane przychody, perspektywy wzrostu i wartość koncesji, jeżeli poparto je wiarygodnymi, udowodnionymi prognozami zawierającymi założenia, na których je oparto.

3. Podstawą głównych linii biznesowych mogą być działania, które same w sobie nie generują bezpośredniego zysku dla instytucji, jednak stanowią wsparcie głównych linii biznesowych instytucji, przyczyniając się tym samym do zysków instytucji w sposób pośredni.