Artykuł 9

1. Inicjujące państwo członkowskie na podstawie dostępnych informacji, w tym wszelkich informacji uzyskanych zgodnie z art. 6, 7 i 8, stosownie do przypadku, sporządza projekt decyzji dotyczącej tego, czy dany wyrób należy uznać za wyrób o aromacie charakterystycznym zakazany na mocy art. 7 ust. 1 dyrektywy 2014/40/UE.

Projekt decyzji zawiera uzasadnienie, w którym, w stosownych przypadkach, należycie uwzględnia się opinię panelu oraz inne dostępne informacje.

Inicjujące państwo członkowskie przekazuje ten projekt decyzji Komisji i pozostałym państwom członkowskim. Przedstawia również opinię panelu, jeżeli się z nim konsultowano, i w miarę możliwości podaje informacje o wszelkich innych państwach członkowskich, w których ten sam wyrób został wprowadzony do obrotu.

Ostateczna decyzja może zostać podjęta dopiero po upływie czterech tygodni od przedstawienia projektu decyzji. Okres ten może zostać przedłużony w wyniku uzgodnień między inicjującym państwem członkowskim a Komisją.

2. Komisja i inne państwa członkowskie mogą przedstawić uwagi na temat projektu decyzji w ciągu trzech tygodni od przekazania projektu decyzji. Wszelkie zastrzeżenia wobec wniosków przedstawionych w projekcie decyzji muszą być należycie uzasadnione.

3. Inicjujące państwo członkowskie rozpatruje otrzymane uwagi. W przypadku rozbieżności co do tego, czy dany wyrób ma aromat charakterystyczny, inicjujące państwo członkowskie, pozostałe państwa członkowskie i Komisja, stosownie do przypadku, dokładają wszelkich starań, aby osiągnąć konsensus. W przypadku braku konsensusu, jeżeli konieczne jest zapewnienie jednolitego stosowania przepisów art. 7 ust. 1 dyrektywy 2014/40/UE, Komisja wszczyna procedurę zgodnie z art. 3 ust. 1.

Wszczęcie procedury przez Komisję zgodnie z akapitem pierwszym nie ma wpływu na uprawnienia inicjującego państwa członkowskiego do przyjęcia decyzji zakazującej wyrobu na podstawie art. 7 ust. 1. W takim przypadku inicjujące państwo członkowskie informuje o swojej decyzji producenta lub importera. Przekazuje również kopię decyzji pozostałym państwom członkowskim i Komisji, stosownie do przypadku, wskazując, na ile to możliwe, państwo (państwa) członkowskie, w którym(-ch) wyrób jest wprowadzany do obrotu. Po przyjęciu decyzji przez Komisję państwo członkowskie jest zobowiązane niezwłocznie przyjąć wszelkie niezbędne środki służące zapewnieniu zgodności swojego prawa krajowego z tą decyzją.

4. W przypadku gdy państwa członkowskie i Komisja nie przedstawiły zastrzeżeń wobec projektu decyzji sporządzonego przez inicjujące państwo członkowskie, państwo to przyjmuje decyzję i powiadamia o niej producenta lub importera. Pozostałe państwa członkowskie i Komisja, stosownie do przypadku, otrzymują kopię decyzji wraz z informacją, na ile to możliwe, o państwach członkowskich, w których wyrób jest wprowadzany do obrotu.