Artykuł 8

1. Rozważając wyłączenia ze względu na ryzyko wystąpienia bezpośredniego efektu domina na podstawie art. 44 ust. 3 lit. c) dyrektywy 2014/59/UE, organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji powinny w maksymalnym możliwym stopniu ocenić wzajemne powiązania instytucji objętej restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją z jej kontrahentami.

Ocena, o której mowa w akapicie pierwszym, obejmuje wszystkie poniższe elementy:

a) rozważenie ekspozycji odpowiednich kontrahentów na ryzyko, że umorzenie lub konwersja długu w przypadku takich ekspozycji może prowadzić do efektu domina w postaci upadłości;

b) znaczenie systemowe kontrahentów, którym grozi upadłość, w szczególności w odniesieniu do pozostałych uczestników rynku finansowego i dostawców infrastruktury rynku finansowego.

2. Rozważając wyłączenia ze względu na ryzyko wystąpienia pośredniego efektu domina na podstawie art. 44 ust. 3 lit. c) dyrektywy 2014/59/UE, organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w maksymalnym możliwym stopniu ocenia potrzebę i proporcjonalność wyłączenia na podstawie wielu wskaźników mających znaczenie dla osiągnięcia celów. Do wskaźników, które mogą mieć znaczenie w tym przypadku, należą następujące elementy:

a) liczba, rozmiar i wzajemne powiązania instytucji o cechach charakterystycznych podobnych do cech instytucji objętej restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją w zakresie, w jakim mogłoby to prowadzić do powszechnego braku zaufania do sektora bankowego lub szeroko rozumianego systemu finansowego;

b) liczba osób fizycznych bezpośrednio lub pośrednio dotkniętych umorzeniem lub konwersją długu, widoczność i relacje prasowe dotyczące działania w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w zakresie, w jakim stwarza ono istotne ryzyko podważenia ogólnego zaufania do sektora bankowego lub szeroko rozumianego systemu finansowego;

c) liczba, rozmiar i wzajemne powiązania kontrahentów, których dotyczy umorzenie lub konwersja długu, w tym uczestników rynku z sektora instytucji niebędących bankami, oraz znaczenie funkcji krytycznych wykonywanych przez tych kontrahentów;

d) zdolność kontrahentów do uzyskania dostępu do alternatywnych usługodawców w przypadku funkcji, które oceniono jako możliwe do zastąpienia, mając na uwadze konkretną sytuację;

e) czy znaczna liczba kontrahentów wycofałaby finansowanie lub zaprzestałaby dokonywania transakcji z innymi instytucjami w następstwie umorzenia lub konwersji długu lub czy rynki przestałyby prawidłowo funkcjonować w rezultacie umorzenia lub konwersji długu takich uczestników rynku, w szczególności w przypadku ogólnej utraty zaufania rynku lub paniki;

f) powszechne wycofanie krótkoterminowego finansowania lub depozytów w znacznych kwotach;

g) liczba, rozmiar lub znaczenie instytucji, które są zagrożone spełnieniem warunków wczesnej interwencji lub spełnieniem warunków uznania za znajdujące się w upadłości lub zagrożone upadłością zgodnie z art. 32 ust. 4 dyrektywy 2014/59/UE;

h) ryzyko znacznego przerwania ciągłości funkcji krytycznych lub znacznego wzrostu cen za wykonywanie takich funkcji [co wynika ze zmian warunków rynkowych dla takich funkcji lub ich dostępności], lub oczekiwań kontrahentów i innych uczestników rynku;

i) powszechne znaczne spadki cen akcji instytucji lub cen aktywów posiadanych przez instytucje, w szczególności gdy mogą mieć one wpływ na sytuację kapitałową instytucji;

j) ogólne i powszechne znaczne ograniczenie krótko- i średnioterminowego finansowania dostępnego dla instytucji;

k) znaczne zaburzenie funkcjonowania międzybankowego rynku finansowania, które wyraźnie widać po znacznym zwiększeniu wymogów dotyczących depozytu zabezpieczającego i spadku poziomu zabezpieczeń dostępnego dla instytucji;

l) powszechne i znaczne wzrosty cen za ubezpieczenie od ryzyka kredytowego lub pogorszenie się ratingów kredytowych instytucji lub innych uczestników rynku, które mają znaczenie dla sytuacji finansowej instytucji.