Rozporządzenie Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2016/867 z dnia 18 maja 2016 r. w sprawie zbierania danych granularnych dotyczących ekspozycji kredytowych i ryzyka kredytowego (EBC/2016/13)
Artykuł 1
W mocyDefinicje
Na potrzeby niniejszego rozporządzenia użyte w nim określenia oznaczają:
1) „sprawozdające państwo członkowskie” – państwo członkowskie, którego walutą jest euro; państwa członkowskie, których walutą nie jest euro, mogą podjąć decyzję o zostaniu sprawozdającym państwem członkowskim poprzez włączenie postanowień niniejszego rozporządzenia do prawa krajowego lub poprzez nałożenie odpowiednich obowiązków sprawozdawczych w inny sposób, zgodnie z prawem krajowym; w szczególności może to dotyczyć państw członkowskich uczestniczących w Jednolitym Mechanizmie Nadzorczym poprzez bliską współpracę zgodnie z art. 7 rozporządzenia Rady (UE) nr 1024/2013 (6);
2) „rezydent” ma znaczenie nadane w definicji zawartej w art. 1 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 2533/98;
3) „instytucja kredytowa” ma znaczenie nadane w pkt 2.12 i 2.13 załącznika A do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 549/2013 (7);
4) „oddział zagraniczny” – jednostkę instytucjonalną stanowiącą prawnie zależną część podmiotu prawnego będącego rezydentem w innym państwie niż to, w którym ten podmiot prawny jest zarejestrowany, na podstawie pojęcia „jednego oddziału”, o którym mowa w art. 2 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 2533/98;
5) „podmiot prawny” – podmiot, który na podstawie prawa krajowego, któremu podlega, może nabywać prawa i zaciągać zobowiązania;
6) „identyfikator podmiotu prawnego (LEI)” – alfanumeryczny kod referencyjny zgodny ze standardem ISO 17442 (8) nadany podmiotowi prawnemu;
7) „identyfikator krajowy” – powszechnie używany kod identyfikacyjny umożliwiający jednoznaczną identyfikację kontrahenta w kraju jego siedziby;
8) „podmiot sprawozdający” – podmiot prawny lub oddział zagraniczny będący rezydentem w państwie członkowskim objętym obowiązkami sprawozdawczymi, który podlega wymogom sprawozdawczym EBC na podstawie niniejszego rozporządzenia;
9) „podmiot obserwowany” – jednostkę instytucjonalną, której działalność jako kredytodawcy lub jednostki obsługującej jest przedmiotem działalności sprawozdawczej podmiotu sprawozdającego. Podmiotem obserwowanym jest:
a) jednostka instytucjonalna będąca rezydentem w tym samym kraju, w którym rezydentem jest podmiot sprawozdający, którego jest częścią lub
b) oddział zagraniczny podmiotu sprawozdającego będący rezydentem w sprawozdającym państwie członkowskim lub
c) oddział zagraniczny podmiotu sprawozdającego niebędący rezydentem w sprawozdającym państwie członkowskim;
10) „kontrahent” – jednostkę instytucjonalną będącą stroną instrumentu lub mającą powiązanie ze stroną instrumentu;
11) „kredytodawca” – kontrahenta ponoszącego ryzyko kredytowe instrumentu, innego niż dostawca ochrony;
12) „kredytodawca” – kontrahenta, który posiada bezwarunkowe zobowiązanie do dokonywania spłat wynikających z instrumentu;
13) „dostawca ochrony” – kontrahenta dostarczającego ochronę przed określonym umownie negatywnym zdarzeniem kredytowym oraz ponoszącego ryzyko kredytowe negatywnego zdarzenia kredytowego;
14) „jednostka obsługująca” – kontrahenta odpowiedzialnego za zarządzanie instrumentem od strony administracyjnej i finansowej;
15) „krajowe banki centralne” lub „KBC” – krajowe banki centralne państw członkowskich Unii Europejskiej;
16) „właściwy KBC” – KBC sprawozdającego państwa członkowskiego, którego rezydentem jest dany podmiot sprawozdający;
17) „centralny rejestr kredytowy” (CRK) – rejestr kredytowy prowadzony przez KBC będący członkiem ESBC, który otrzymuje raporty od kredytodawców z sektora finansowego i udziela im wsparcia poprzez przekazywanie informacji na temat ekspozycji kredytowych i ryzyka kredytowego;
18) „instytucja kredytowa” ma znaczenie nadane w art. 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 (9);
19) „instytucja” ma znaczenie nadane w art. 4 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;
20) „aktywo” ma znaczenie nadane w pkt 7.15 załącznika A do rozporządzenia (UE) nr 549/2013;
21) „ryzyko kredytowe” – ryzyko, że kontrahent nie dokona płatności, do dokonania których jest zobowiązany na podstawie kontraktu;
22) „kontrakt” – prawnie wiążące porozumienie pomiędzy przynajmniej dwiema stronami, na podstawie którego dochodzi do utworzenia jednego lub wielu instrumentów;
23) „instrument” – pozycja określona w atrybucie produktu „typ instrumentu” w rozumieniu załącznika IV;
24) „ochrona” – ochronę lub pokrycie negatywnego zdarzenia kredytowego za pomocą któregokolwiek ze środków wymienionych w atrybucie danych „rodzaj ochrony” w rozumieniu załącznika IV;
25) „wartość zobowiązania” – sumę atrybutów produktów „wartość nominalna” i „wartość pozabilansowa” w rozumieniu załącznika IV;
26) „na zasadzie jednostkowej” – odniesienie do pojedynczej jednostki instytucjonalnej, w tym do jednostek instytucjonalnych będących częścią podmiotu prawnego.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.