Artykuł 60

1. W przypadku gdy istnieją dowody na to, że w państwie trzecim powszechnie dochodzi do poważnych naruszeń przepisów przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu, Komisja przyjmuje akty wykonawcze dotyczące co najmniej jednego z następujących:

a) zakazu wprowadzania do Unii, jako zwierząt hodowlanych, lub ich materiału biologicznego wykorzystywanego do rozrodu, zwierząt lub ich nasienia, oocytów lub zarodków pochodzących z tego państwa trzeciego;

b) zakazu wpisywania do ksiąg hodowlanych prowadzonych przez związki hodowców lub rejestrowania w rejestrach hodowlanych prowadzonych przez przedsiębiorstwa handlowe pochodzących z tego państwa trzeciego zwierząt hodowlanych i potomstwa wyprodukowanego z ich materiału biologicznego wykorzystywanego do rozrodu.

Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 62 ust. 2.

W uzupełnieniu lub zamiast tych aktów wykonawczych, Komisja może dokonać co najmniej jednego z poniższych:

a) skreślenie tego państwa trzeciego lub podmiotów zajmujących się hodowlą w tym państwie trzecim z wykazu, o którym mowa w art. 34 ust. 1;

b) podjęcie wszelkich innych odpowiednich środków.

2. Akty wykonawcze i inne środki, o których mowa w ust. 1, muszą pozwalać na identyfikację zwierząt hodowlanych i ich materiału biologicznego wykorzystywanego do rozrodu poprzez ich kody Nomenklatury scalonej.

3. Przyjmując akty wykonawcze i inne środki, o których mowa w ust. 1, Komisja uwzględnia:

a) informacje zgromadzone zgodnie z art. 58 ust. 2;

b) wszelkie inne informacje przekazane przez państwo trzecie, którego dotyczy naruszenie, o którym mowa w ust. 1;

c) w razie konieczności – wyniki kontroli, o których mowa w art. 57 ust. 1.

4. Komisja monitoruje naruszenie, o którym mowa w ust. 1, oraz – w zależności od rozwoju sytuacji – zmienia lub uchyla przyjęte środki, zgodnie z tą samą procedurą, jaka miała zastosowanie przy ich przyjmowaniu.