Artykuł 1

1. Opłata wyrównująca skutki szkodliwych praktyk cenowych może zostać nałożona na budowniczego statku, który był przedmiotem szkodliwych praktyk cenowych i którego sprzedaż nabywcy innemu niż nabywca z państwa, z którego pochodzi statek, wyrządza szkodę.

2. Statek uważa się za stanowiący przedmiot szkodliwych praktyk cenowych, gdy cena eksportowa sprzedanego statku jest niższa od ceny porównywalnej, stosowanej w zwykłym obrocie handlowym przy sprzedaży podobnego statku nabywcy z państwa wywozu.

3. Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

a) „statek” oznacza statek morski o napędzie własnym o pojemności równej lub większej niż 100 ton brutto, używany do transportu towarów lub osób albo w celach specjalnych (np. lodołamacze i pogłębiarki), jak też holownik o mocy równej lub większej od 365 kW;

b) „podobny statek” oznacza statek tego samego typu, przeznaczony do tych samych celów i mający w przybliżeniu podobne rozmiary co rozważany statek i mający zbliżone cechy charakterystyczne;

c) „taka sama kategoria ogólna statku” oznacza statek tego samego typu, który przeznaczony jest do tych samych celów, lecz o znacząco odmiennych rozmiarach;

d) „sprzedaż” oznacza czynność nadającą lub przekazującą prawo własności do statku, z wyjątkiem praw własności, jakie zostały nadane lub nabyte wyłącznie w celu gwarancji zwykłej pożyczki handlowej;

e) „prawo własności” obejmuje uprawnienia umowne i prawa rzeczowe umożliwiające beneficjentowi lub beneficjentom takich praw czerpanie zysków z eksploatacji statku w sposób całkowicie porównywalny do eksploatacji przynoszącej zyski właścicielowi statku. W celu określenia, czy taka dokładna porównywalność istnieje, bierze się pod uwagę m.in. następujące elementy:

(i) warunki i okoliczności transakcji;

(ii) obowiązujące w sektorze praktyki handlowe;

(iii) czy statek będący przedmiotem transakcji jest włączony do działalności beneficjenta lub beneficjentów; i

(iv) czy w rzeczywistości prawdopodobne jest, że beneficjent lub beneficjenci takich praw czerpią zyski i ponoszą ryzyka związane z eksploatacją statku podczas znacznej części okresu życia statku;

f) „nabywca” oznacza każdą osobę lub spółkę, która uzyskuje prawo własności na mocy umowy dzierżawy lub umowy długoterminowego czarteru statku bez załogi, przy okazji pierwotnego transferu dokonanego przez budowniczego statku, pośrednio lub bezpośrednio, w tym osobę lub spółkę, która posiada lub kontroluje nabywcę lub daje wskazówki nabywcy. Osoba lub spółka posiada nabywcę, gdy posiada ponad 50 % jego udziałów lub akcji. Osoba lub spółka kontroluje nabywcę, gdy jest prawnie lub faktycznie w stanie wywierać decydujący wpływ na nabywcę, co domniemywa się w wypadku gdy posiada ona 25 % udziałów lub akcji nabywcy. Jeżeli własność nabywcy jest ustalona, zakłada się, że nie ma – chyba że są dowody sytuacji przeciwnej – odrębnej kontroli nad nabywcą. Może występować niż jeden nabywca statku;

g) „spółka” oznacza spółkę lub jednostkę utworzoną na podstawie prawa cywilnego lub handlowego, włączając spółdzielnie i inne osoby prawne w znaczeniu prawa publicznego czy prywatnego, w tym takie, które nie są nastawione na przynoszenie dochodu;

h) „Umawiająca się Strona” oznacza państwo trzecie będące stroną Porozumienia dotyczącego przemysłu stoczniowego.