Artykuł 12

1. Każdy wariant naprawy obejmuje ocenę dotyczącą sposobu zapewnienia ciągłości prowadzenia działalności w trakcie realizacji tego wariantu naprawy.

2. Ocena ta obejmuje analizę operacji wewnętrznych (na przykład operacji realizowanych w ramach systemów informatycznych, operacji dotyczących dostawców i zasobów ludzkich) oraz analizę dostępności elementów infrastruktury rynku dla podmiotu lub podmiotów objętych planem naprawy (na przykład instrumenty rozliczeniowe i rozrachunkowe oraz systemy płatnicze). Ocena operacyjnego planu awaryjnego obejmuje w szczególności:

a) wszelkie uzgodnienia i środki niezbędne do utrzymania ciągłości dostępu do infrastruktury rynków finansowych;

b) wszelkie uzgodnienia i środki niezbędne do utrzymania ciągłości funkcjonowania procedur operacyjnych podmiotu lub podmiotów objętych planem naprawy, w tym usług dotyczących infrastruktury i usług informatycznych;

c) prognozowany harmonogram realizacji wariantu naprawy oraz ocenę skuteczności tego wariantu naprawy;

d) ocenę skuteczności wariantu naprawy oraz adekwatności wskaźników w odniesieniu do szeregu scenariuszy zakładających wystąpienie trudnej sytuacji finansowej, w ramach której bada się wpływ każdego z tych scenariuszy na podmiot lub podmioty objęte planem naprawy, w szczególności na ich kapitał, płynność, rentowność, profil ryzyka i operacje.

3. W ocenie tej wskazuje się wariant naprawy, który można uznać za odpowiedni w odniesieniu do danego scenariusza, potencjalne skutki zastosowania wariantu naprawy, jego wykonalność – uwzględniając ewentualne przeszkody w jego realizacji – oraz czas potrzebny na jego zrealizowanie.

W oparciu o te informacje w ocenie określa się ogólną możliwość naprawy podmiotu lub podmiotów objętych planem naprawy, przez co rozumie się stopień, w jakim warianty naprawy zapewniają danemu podmiotowi lub podmiotom możliwość naprawy w szeregu scenariuszy bardzo trudnej sytuacji makroekonomicznej i finansowej.