Artykuł 41

1. Między niezależnym rzeczoznawcą a jakimkolwiek właściwym organem publicznym lub właściwą jednostką nie występuje faktyczny ani potencjalny istotny wspólny interes lub konflikt interesów.

2. Do celów ust. 1 faktyczny lub potencjalny interes uznaje się za istotny, jeżeli w ocenie organu powołującego lub innego organu, który może być upoważniony do wykonania tego zadania w zainteresowanym państwie członkowskim, uznano, że mógłby mieć on wpływ lub być zasadnie uważany za mający wpływ na osąd niezależnego rzeczoznawcy w przeprowadzaniu wyceny.

3. Do celów ust. 1 za istotne uznaje się wspólne interesy lub konflikt interesów co najmniej z następującymi stronami:

a) kadrą kierowniczą wyższego szczebla i członkami organu zarządzającego właściwej jednostki;

b) osobami prawnymi lub fizycznymi kontrolującymi lub posiadającymi znaczny pakiet akcji we właściwej jednostce;

c) wierzycielami wskazanymi przez organ powołujący lub inny organ, który może być upoważniony do wykonania tego zadania w zainteresowanym państwie członkowskim, jako istotni w oparciu o informacje udostępnione organowi powołującemu lub innemu organowi, który może być upoważniony do wykonania tego zadania w zainteresowanym państwie członkowskim;

d) każdym podmiotem powiązanym.

4. Do celów ust. 1 za istotne uznaje się co najmniej następujące kwestie:

a) świadczenie przez niezależnego rzeczoznawcę usług, w tym świadczenie usług w przeszłości, na rzecz właściwej jednostki oraz osób, o których mowa w ust. 3, w szczególności związek między tymi usługami a elementami mającymi znaczenie dla wyceny;

b) relacje osobiste i finansowe między niezależnym rzeczoznawcą a właściwą jednostką oraz osobami, o których mowa w ust. 3;

c) inwestycje lub inne istotne interesy finansowe niezależnego rzeczoznawcy;

d) w stosunku do osób prawnych jakąkolwiek odrębność organizacyjną lub inne ustalenia, które zostają wprowadzone, aby zapewnić reagowanie na takie zagrożenia dla niezależności, takie jak kontrola własna, interes własny, rzecznictwo, znajomość, stosunek zaufania lub zastraszanie, w tym ustalenia służące rozróżnieniu między tymi pracownikami, którzy mogą być zaangażowani w proces wyceny, a innymi członkami personelu.

5. Nie naruszając przepisów ust. 3 i 4, osobę uznaje się za posiadającą faktyczny istotny wspólny interes lub znajdującą się w sytuacji konfliktu interesów z właściwą jednostką, jeżeli w roku poprzedzającym termin oceny kwalifikowalności tej osoby do pełnienia roli niezależnego rzeczoznawcy niezależny rzeczoznawca zakończył kontrolę ustawową właściwej jednostki zgodnie z dyrektywą 2006/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (6).

6. Jakakolwiek osoba ubiegająca się o stanowisko niezależnego rzeczoznawcy lub wyznaczona jako niezależny rzeczoznawca:

a) utrzymuje, zgodnie z wszelkimi mającymi zastosowanie kodeksami etyki i normami zawodowymi, strategie polityczne i procedury służące do identyfikacji wszelkich faktycznych lub potencjalnych interesów, które można uznać za stanowiące istotny interes zgodnie z ust. 2;

b) niezwłocznie powiadamia organ powołujący lub inny organ, który może być upoważniony do wykonania zadania, o którym mowa w ust. 2, w zainteresowanym państwie członkowskim, o zaistnieniu jakiegokolwiek faktycznego lub potencjalnego interesu, jaki zdaniem niezależnego rzeczoznawcy może w odniesieniu do oceny organu zostać uznany za istotny interes zgodnie z ust. 2;

c) podejmuje odpowiednie działania w celu zapewnienia, aby żaden członek personelu ani żadna inna osoba zaangażowana w przeprowadzanie wyceny nie miała żadnego istotnego interesu rodzaju, o którym mowa w ust. 2.