Artykuł 43

1. Do celów art. 55 ust. 1 akapit pierwszy lit. a) dyrektywy 2014/59/UE zabezpieczone zobowiązanie nie może być postrzegane jako zobowiązanie wyłączone, jeżeli w momencie, w którym zostało utworzone:

a) nie jest w pełni zabezpieczone;

b) jest całkowicie zabezpieczone, lecz podlega postanowieniom umownym, które nie obligują dłużnika do ustanowienia w pełni zabezpieczonego zobowiązania w sposób ciągły zgodnie z obowiązującymi wymogami regulacyjnymi określonymi w prawie Unii lub w prawie państw trzecich, osiągając skutki, które można uznać za równoważne stosowaniu prawa Unii.

2. Do celów art. 55 ust. 1 akapit pierwszy lit. d) dyrektywy 2014/59/UE zobowiązania wyemitowane lub zawarte po dacie rozpoczęcia stosowania przepisów przyjętych przez państwa członkowskie w celu transpozycji tytułu IV rozdział IV sekcja 5 dyrektywy 2014/59/UE w państwie członkowskim obejmują:

a) zobowiązania utworzone po tej dacie, bez względu na to, czy zostały utworzone na mocy odpowiednich umów zawartych przed tą datą, w tym na mocy zawartych między umawiającymi się stronami umów ramowych regulujących liczne zobowiązania;

b) zobowiązania utworzone przed tą datą lub po niej na mocy odpowiednich umów zawartych przed tą datą, które są przedmiotem istotnej zmiany;

c) zobowiązania z tytułu instrumentów dłużnych wydanych po tej dacie;

d) zobowiązania z tytułu instrumentów dłużnych wydanych przed tą datą lub po niej na mocy odpowiednich umów zawartych przed tą datą, które są przedmiotem istotnej zmiany.

3. Do celów art. 55 ust. 1 akapit drugi dyrektywy 2014/59/UE organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji ustala, że wymóg włączenia postanowienia umownego do odpowiedniej umowy nie ma zastosowania w przypadku stwierdzenia, że prawo danego państwa trzeciego lub wiążąca umowa zawarta z tym państwem trzecim przewiduje procedurę administracyjną lub sądową, która:

a) na wniosek organu ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji lub z inicjatywy organu administracyjnego lub sądowego państwa trzeciego, którego prawo reguluje dane zobowiązanie lub instrument, umożliwia takiemu należycie upoważnionemu organowi administracyjnemu lub sądowemu państwa trzeciego, w okresie uznanym przez organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji za niezagrażający skutecznemu wykonywaniu uprawnień do umorzenia i konwersji przez ten organ, wykonanie jednej z następujących czynności:

(i) uznanie wykonywania uprawnień do umorzenia i konwersji przez organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji i nadanie skuteczności temu wykonywaniu;

(ii) wsparcie wykonywania uprawnień do umorzenia i konwersji przez organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji poprzez stosowanie odpowiednich uprawnień;

b) zapewnia, aby uzasadnienie, na podstawie którego organ administracyjny lub sądowy państwa trzeciego może odmówić uznania lub wsparcia wykonywania uprawnień do umorzenia i konwersji zgodnie z lit. a), zostało wyraźnie określone i było ograniczone do jednego lub więcej następujących wyjątkowych przypadków:

(i) uznanie lub wsparcie wykonywania uprawnień do umorzenia i konwersji przez organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji miałoby negatywny wpływ na stabilność finansową w danym państwie trzecim;

(ii) uznanie lub wsparcie wykonywania uprawnień do umorzenia i konwersji przez organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji spowodowałoby, że wierzyciele w państwie trzecim, w szczególności deponenci z siedzibą w tym państwie trzecim lub których należności są płatne w tym państwie trzecim, byliby traktowani mniej korzystnie niż wierzyciele i deponenci z siedzibą w Unii lub których należności są płatne w Unii, posiadający podobne prawa na mocy obowiązującego prawa Unii;

(iii) uznanie lub wsparcie miałoby istotne skutki finansowe dla danego państwa trzeciego;

(iv) skutki uznania lub wsparcia wykonywania uprawnień do umorzenia i konwersji przez organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji miałyby wpływ sprzeczny z porządkiem publicznym danego państwa trzeciego.

4. Do celów stosowania art. 55 ust. 1 akapit drugi dyrektywy 2014/59/UE organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji ocenia, że uzasadnienie, o którym mowa w ust. 3 lit. b), nie uniemożliwia uznania lub wsparcia wykonywania uprawnień do umorzenia i konwersji we wszystkich okolicznościach, w których takie uprawnienia są stosowane.