Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/1075 z dnia 23 marca 2016 r. uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych określających treść planów naprawy, planów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz grupowych planów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, minimalne kryteria, które właściwy organ ma poddać ocenie w odniesieniu do planów naprawy i grupowych planów naprawy, warunki udzielenia wsparcia finansowego w ramach grupy, wymagania wobec niezależnych rzeczoznawców, umowne uznanie uprawnień do umorzenia i konwersji, procedury i treść wymogów dotyczących powiadomienia i obwieszczenia o zawieszeniu oraz sposób funkcjonowania kolegiów ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji
Sekcja II — Treść planów naprawy
Artykuł 5
W mocyZarządzanie
Informacje dotyczące zarządzania powinny zawierać co najmniej szczegółowy opis następujących kwestii:
1) w jaki sposób opracowano plan naprawy, w tym co najmniej:
a) opis roli i funkcji osób odpowiedzialnych za opracowanie, wdrożenie i aktualizację poszczególnych sekcji planu;
b) tożsamość osoby, na której spoczywa ogólna odpowiedzialność za zapewnienie aktualności planu naprawy, oraz opis procesu, który należy stosować w celu aktualizowania planu naprawy, by odzwierciedlić wszelkie istotne zmiany mające wpływ na instytucję lub grupę bądź ich otoczenie;
c) opis sposobu, w jaki plan został włączony do ładu korporacyjnego instytucji lub grupy oraz w kontekście ogólnych ram zarządzania ryzykiem;
d) jeżeli badany podmiot jest częścią grupy, opis środków i uzgodnień poczynionych w ramach grupy, aby zapewnić koordynację i spójność wariantów naprawy na poziomie grupy i poszczególnych jednostek zależnych;
2) rodzajów polityki oraz procedur regulujących zatwierdzanie planu naprawy, w tym co najmniej:
a) oświadczenie, czy plan naprawy został zweryfikowany w ramach funkcji audytu wewnętrznego, przez zewnętrznego rewidenta lub komitet ds. ryzyka;
b) potwierdzenie, że plan naprawy został oceniony i zatwierdzony przez organ zarządzający instytucji lub unijnej jednostki dominującej odpowiedzialnych za przedłożenie planu;
3) warunków i procedur niezbędnych do zapewnienia terminowego wdrożenia wariantów naprawy, w tym co najmniej:
a) opis wewnętrznej procedury eskalacji i procesu decyzyjnego, jakie mają zastosowanie, gdy spełnione zostały dane wskaźniki, celem rozważenia, które warianty naprawy należałoby zastosować w reakcji na zaistniałą trudną sytuację finansową, w tym przynajmniej:
(i) rolę i funkcję osób biorących udział w tym procesie wraz z opisem ich obowiązków lub – w przypadku gdy w procesie uczestniczy komitet – role, obowiązki i funkcje członków komitetu;
(ii) procedury, których należy przestrzegać;
(iii) termin na podjęcie decyzji w sprawie wariantów naprawy oraz opis, kiedy i w jaki sposób właściwe organy będą informowane o tym, że wskaźniki zostały spełnione;
b) szczegółowy opis wskaźników odzwierciedlający możliwe zagrożenia, słabe punkty lub zagrożenia – przynajmniej w odniesieniu do pozycji kapitałowej, sytuacji pod względem płynności, rentowności i profilu ryzyka podmiotu lub podmiotów objętych planem naprawy;
4) spójności planu z ogólnymi ramami zarządzania ryzykiem danej instytucji lub grupy, w tym opis stosownych wartości odniesienia (sygnały wczesnego ostrzegania) wykorzystywanych jako część regularnego wewnętrznego procesu zarządzania ryzykiem w ramach instytucji lub grupy, w przypadku gdy wspomniane wartości odniesienia są przydatne do informowania zarządu o tym, że wspomniane wskaźniki mogą zostać osiągnięte;
5) systemów informacji zarządczej, w tym opis obowiązujących uzgodnień, które mają zapewnić rzetelny i terminowy dostęp do informacji koniecznych w celu wykonania wariantów naprawy na potrzeby procesu decyzyjnego w trudnych warunkach.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.