Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/1075 z dnia 23 marca 2016 r. uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych określających treść planów naprawy, planów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz grupowych planów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, minimalne kryteria, które właściwy organ ma poddać ocenie w odniesieniu do planów naprawy i grupowych planów naprawy, warunki udzielenia wsparcia finansowego w ramach grupy, wymagania wobec niezależnych rzeczoznawców, umowne uznanie uprawnień do umorzenia i konwersji, procedury i treść wymogów dotyczących powiadomienia i obwieszczenia o zawieszeniu oraz sposób funkcjonowania kolegiów ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji
Podsekcja 1 — Procedura wspólnej decyzji
Artykuł 90
W mocyPrzygotowywanie wspólnej decyzji w sprawie minimalnych wymogów dotyczących funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych
1. Grupowy organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji przygotowuje projekt wspólnej decyzji w sprawie minimalnych wymogów dotyczących funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych na poziomie skonsolidowanym, na poziomie jednostki dominującej i każdej jednostki zależnej, uwzględniając ewentualne przyznane odstępstwa, zgodnie z art. 45 ust. 11 lub 12 dyrektywy 2014/59/UE. Projekt wspólnej decyzji zawiera wszystkie następujące elementy:
a) nazwy grupowego organu ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji i organów ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji właściwych dla jednostek zależnych podejmujących wspólną decyzję w sprawie minimalnych wymogów dotyczących funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych na poziomie skonsolidowanym, na poziomie jednostki dominującej i każdej jednostki zależnej;
b) nazwy organu sprawującego nadzór skonsolidowany i innych właściwych organów, z którymi przeprowadzono konsultacje;
c) nazwy lub nazwiska obserwatorów, jeżeli byli zaangażowani w procedurę wspólnej decyzji zgodnie z warunkami udziału obserwatorów określonymi w pisemnych uzgodnieniach;
d) nazwę unijnej jednostki dominującej i podmiotów powiązanych, do których odnosi się i ma zastosowanie wspólna decyzja;
e) odniesienia do obowiązującego prawa unijnego i krajowego dotyczące przygotowania, finalizacji i podjęcia wspólnej decyzji; odniesienia do wszelkich dodatkowych kryteriów określonych przez państwa członkowskie, na podstawie których określa się minimalny wymóg dotyczący funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych;
f) datę przyjęcia projektu wspólnej decyzji i wszelkich istotnych aktualizacji tej decyzji;
g) minimalny wymóg dotyczący funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych na poziomie skonsolidowanym oraz termin spełnienia tego wymogu, w stosownych przypadkach wraz z odpowiednim uzasadnieniem ustanowienia minimalnego wymogu dotyczącego funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych na tym poziomie, uwzględniając kryteria oceny, o których mowa w art. 45 ust. 6 lit. a)–f) dyrektywy 2014/59/UE;
h) minimalny wymóg dotyczący funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych na poziomie unijnej jednostki dominującej, chyba że przyznano odstępstwa zgodnie z art. 45 ust. 11 dyrektywy 2014/59/UE, oraz termin spełnienia tego wymogu, w stosownych przypadkach wraz z odpowiednim uzasadnieniem ustanowienia minimalnego wymogu dotyczącego funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych na tym poziomie, uwzględniając kryteria oceny, o których mowa w art. 45 ust. 6 lit. a)–f) dyrektywy 2014/59/UE;
i) minimalny wymóg dotyczący funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych na poziomie każdej jednostki zależnej na zasadzie indywidualnej, chyba że przyznano odstępstwa zgodnie z art. 45 ust. 12 dyrektywy 2014/59/UE, oraz termin spełnienia tego wymogu, w stosownych przypadkach wraz z odpowiednim uzasadnieniem ustanowienia minimalnego wymogu dotyczącego funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych na tym poziomie, uwzględniając kryteria oceny, o których mowa w art. 45 ust. 6 lit. a)–f) dyrektywy 2014/59/UE.
2. W przypadku gdy decyzja w sprawie minimalnego wymogu dotyczącego funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych stanowi, że wymóg ten został częściowo spełniony na poziomie skonsolidowanym lub indywidualnym w odniesieniu do unijnej jednostki dominującej lub którejkolwiek z jednostek zależnych grupy z wykorzystaniem umownych instrumentów umorzenia lub konwersji długu, decyzja zawiera również szczegółowe informacje wykazujące w sposób zadowalający organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, że instrumenty kwalifikują się jako umowne instrumenty umorzenia lub konwersji długu zgodnie z kryteriami określonymi w art. 45 ust. 14 dyrektywy 2014/59/UE.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.