Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/1075 z dnia 23 marca 2016 r. uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych określających treść planów naprawy, planów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz grupowych planów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, minimalne kryteria, które właściwy organ ma poddać ocenie w odniesieniu do planów naprawy i grupowych planów naprawy, warunki udzielenia wsparcia finansowego w ramach grupy, wymagania wobec niezależnych rzeczoznawców, umowne uznanie uprawnień do umorzenia i konwersji, procedury i treść wymogów dotyczących powiadomienia i obwieszczenia o zawieszeniu oraz sposób funkcjonowania kolegiów ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji
Podsekcja 2 — Postępowanie w przypadku braku wspólnej decyzji na poziomie skonsolidowanym
Artykuł 95
W mocyElementy przekazywania indywidualnych decyzji
1. W przypadku braku wspólnej decyzji podjęta przez grupowy organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji decyzja w sprawie minimalnych wymogów dotyczących funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych na poziomie skonsolidowanym i na poziomie jednostki dominującej jest przekazywana na piśmie członkom kolegium ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w formie dokumentu zawierającego wszystkie następujące elementy:
a) nazwę grupowego organu ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji;
b) nazwę unijnej jednostki dominującej i nazwy innych podmiotów objętych tą jurysdykcją, do których ma zastosowanie wspólna decyzja;
c) odniesienia do obowiązującego prawa unijnego i krajowego dotyczące przygotowania, finalizacji i stosowania decyzji, w szczególności odniesienia do wszelkich dodatkowych kryteriów określonych przez państwo członkowskie, w których unijna jednostka dominująca uzyskuje zezwolenie i na podstawie których określa się minimalny wymóg dotyczący funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych;
d) datę podjęcia decyzji;
e) minimalny wymóg dotyczący funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych na poziomie skonsolidowanym oraz termin spełnienia tego wymogu, w stosownych przypadkach wraz z odpowiednim uzasadnieniem ustanowienia minimalnego wymogu dotyczącego funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych na tym poziomie, uwzględniając kryteria oceny, o których mowa w art. 45 ust. 6 lit. a)–f) dyrektywy 2014/59/UE;
f) minimalny wymóg dotyczący funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych na poziomie unijnej jednostki dominującej, chyba że przyznano odstępstwa zgodnie z art. 45 ust. 11, oraz termin spełnienia tego wymogu, w stosownych przypadkach wraz z odpowiednim uzasadnieniem ustanowienia minimalnego wymogu dotyczącego funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych na tym poziomie, uwzględniając kryteria oceny, o których mowa w art. 45 ust. 6 lit. a)–f) dyrektywy 2014/59/UE;
g) nazwiska zaangażowanych członków i obserwatorów kolegium ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji zgodnie z warunkami udziału obserwatorów w procedurze wspólnej decyzji wraz ze streszczeniem poglądów wyrażonych przez te organy oraz informacjami na temat kwestii prowadzących do braku zgody;
h) uwagi grupowego organu ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji na temat opinii wyrażonych przez członków i obserwatorów kolegium ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, w szczególności dotyczących kwestii prowadzących do braku zgody;
i) w przypadku gdy decyzja w sprawie minimalnego wymogu dotyczącego funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych stanowi, że wymóg ten został częściowo spełniony na poziomie skonsolidowanym lub indywidualnym w odniesieniu do unijnej jednostki dominującej z wykorzystaniem umownych instrumentów umorzenia lub konwersji długu, decyzja zawiera również szczegółowe informacje wykazujące w sposób zadowalający grupowy organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, że instrumenty kwalifikują się jako umowne instrumenty umorzenia lub konwersji długu zgodnie z kryteriami określonymi w art. 45 ust. 14 dyrektywy 2014/59/UE.
2. W przypadku braku wspólnej decyzji organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji właściwe dla jednostek zależnych podejmujące własne decyzje dotyczące minimalnego wymogu w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych na poziomie indywidualnym przekazują grupowemu organowi ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji dokument zawierający wszystkie następujące elementy:
a) nazwę organu ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji właściwego dla jednostki zależnej podejmującego decyzję;
b) nazwy jednostek zależnych grupy objętych jego jurysdykcją, do której odnosi się i ma zastosowanie dana decyzja;
c) odniesienia do obowiązującego prawa unijnego i krajowego dotyczące przygotowania, finalizacji i stosowania decyzji, w szczególności odniesienia do wszelkich dodatkowych kryteriów określonych przez państwa członkowskie, w których te jednostki zależne grupy uzyskują zezwolenie i na podstawie których określa się minimalny wymóg dotyczący funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych;
d) datę podjęcia decyzji;
e) minimalny wymóg dotyczący funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych, który ma zostać zastosowany do jednostki zależnej na poziomie indywidualnym, oraz termin spełnienia tego wymogu, w stosownych przypadkach wraz z odpowiednim uzasadnieniem ustanowienia minimalnego wymogu dotyczącego funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych na tym poziomie, uwzględniając kryteria oceny, o których mowa w art. 45 ust. 6 lit. a)–f) dyrektywy 2014/59/UE;
f) nazwę grupowego organu ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, wraz ze streszczeniem poglądów wyrażonych przez ten organ oraz informacjami na temat kwestii prowadzących do braku zgody;
g) uwagi organu ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji właściwego dla jednostki zależnej dotyczące poglądów wyrażonych przez grupowy organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, w szczególności na temat kwestii prowadzących do braku zgody;
h) w przypadku gdy decyzja w sprawie minimalnego wymogu dotyczącego funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych stanowi, że wymóg ten został częściowo spełniony na poziomie jednostki zależnej z wykorzystaniem umownych instrumentów umorzenia lub konwersji długu, decyzja zawiera również szczegółowe informacje wykazujące w sposób zadowalający odpowiedni organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji właściwy dla jednostki zależnej, że instrumenty kwalifikują się jako umowne instrumenty umorzenia lub konwersji długu zgodnie z kryteriami określonymi w art. 45 ust. 14 dyrektywy 2014/59/UE.
3. Jeżeli przeprowadzono konsultacje z EUNB, decyzje podjęte w przypadku braku wspólnej decyzji zawierają wyjaśnienie przyczyn niezastosowania się do wskazówek EUNB.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.