Artykuł 11

1. Ustalenie zaistnienia poważnej szkody lub groźby jej wystąpienia obejmuje między innymi następujące czynniki:

a) wielkość przywozu, w szczególności jeżeli miał miejsce znaczący wzrost, zarówno w wartościach bezwzględnych, jak i względnych w stosunku do produkcji lub konsumpcji w Unii;

b) ceny importowe, w szczególności w sytuacji, gdy nastąpiło znaczne podcięcie cenowe w porównaniu z cenami produktów podobnych w Unii;

c) związany z tym wpływ na przemysł unijny, sygnalizowany przez tendencje w niektórych czynnikach gospodarczych, takich jak produkcja, wykorzystanie mocy produkcyjnych, zapasy, sprzedaż, udziały w rynku, obniżenie cen lub niewystąpienie wzrostów cen, które wystąpiłyby w normalnych warunkach, zyski, stopa zwrotu z zaangażowanego kapitału, przepływy pieniężne oraz zatrudnienie;

d) czynniki inne niż tendencje w przywozie, które wyrządzają lub mogą wyrządzić szkodę zainteresowanemu przemysłowi unijnemu.

2. Ustalenie zaistnienia zakłóceń lub groźby ich wystąpienia opiera się o obiektywne czynniki, w tym następujące elementy:

a) wzrost wielkości przywozu w wartościach bezwzględnych i względnych w stosunku do produkcji w Unii i przywozu z innych źródeł; oraz

b) wpływ takiego przywozu na ceny; lub

c) wpływ takiego przywozu na przemysł unijny lub dany sektor gospodarczy w odniesieniu między innymi do poziomu obrotów, produkcji, sytuacji finansowej i zatrudnienia.

3. Ustalając, czy przywóz jest dokonywany w takich warunkach, że może spowodować zakłócenia lub grozić spowodowaniem zakłóceń na rynkach produktów rolnych lub w mechanizmach regulacji tych rynków, w tym w rozporządzeniach tworzących wspólne organizacje rynków, brane są pod uwagę wszystkie odpowiednie obiektywne czynniki, w tym przynajmniej jeden z poniższych elementów:

a) wielkość przywozu w porównaniu z wielkością przywozu w poprzednim roku kalendarzowym lub gospodarczym, zależnie od sytuacji, produkcja i konsumpcja wewnętrzna oraz planowane na przyszłość poziomy zgodnie z reformą wspólnych organizacji rynku;

b) poziom cen wewnętrznych w porównaniu z cenami referencyjnymi lub docelowymi, jeżeli takie istnieją, a w przeciwnym przypadku w porównaniu ze średnimi cenami na rynku wewnętrznym w tym samym okresie z poprzednich lat gospodarczych;

c) na rynkach produktów objętych pozycją taryfową 1701, sytuacje, w których średnia cena rynkowa białego cukru w Unii przez dwa kolejne miesiące spada poniżej poziomu 80 % średniej ceny rynkowej białego cukru w Unii z poprzedniego roku gospodarczego.

4. Ustalając, czy warunki, o których mowa w ust. 1, 2 i 3, są spełnione w przypadku najbardziej oddalonych regionów Unii, analizy ogranicza się do terytorium danego najbardziej oddalonego regionu lub regionów. Zwraca się szczególną uwagę na wielkość lokalnego przemysłu, jego sytuację finansową oraz stan zatrudnienia.