Artykuł 17

1. Środek ochronny pozostaje w mocy jedynie przez taki okres, jaki może być niezbędny dla uniknięcia lub naprawienia poważnej szkody lub zakłóceń. Okres ten nie może przekraczać dwóch lat, wraz z okresem stosowania wszelkich środków tymczasowych, chyba że zostanie przedłużony zgodnie z ust. 2. Jeżeli stosowanie środka ogranicza się do jednego z najbardziej oddalonych regionów Unii lub większej ich liczby, okres jego stosowania nie może przekraczać czterech lat.

2. Pierwotny okres stosowania środka ochronnego można wyjątkowo przedłużyć, o ile zostanie ustalone, że środek ochronny nadal jest niezbędny dla uniknięcia lub naprawienia poważnej szkody lub zakłóceń.

3. Przedłużenie stosowania środka ochronnego przyjmuje się zgodnie z procedurami określonymi w niniejszym rozporządzeniu, znajdującymi zastosowanie do badania sprawy, za pomocą takich samych procedur jak w przypadku środków pierwotnych.

Łączny okres stosowania środka ochronnego, wraz ze wszelkimi środkami tymczasowymi, nie może przekraczać czterech lat. W przypadku środka, którego stosowanie jest ograniczone do jednego z najbardziej oddalonych regionów Unii lub większej ich liczby, limit ten wydłuża się do ośmiu lat.

4. Jeżeli czas stosowania środka przekracza okres jednego roku, środek ten jest stopniowo liberalizowany w regularnych odstępach czasu w okresie jego stosowania, włączając przedłużenie tego okresu.

W celu ustalenia harmonogramu zniesienia wprowadzonych środków ochronnych, kiedy tylko pozwolą na to okoliczności, prowadzone są okresowe konsultacje z zainteresowanym regionem lub państwem poprzez właściwe organy instytucjonalne powołane w ramach odpowiednich umów.