Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/1083 z dnia 5 lipca 2016 r. zatwierdzające aminy, N-C10-16-alkilotrimetylenodiamina, produkty reakcji z kwasem chlorooctowym jako istniejącą substancję czynną do stosowania w produktach biobójczych należących do grup produktowych 2, 3 i 4
Załącznik
W mocyNazwa zwyczajowa
Nazwa IUPAC
Numery identyfikacyjne
Minimalny stopień czystości substancji czynnej (1)
Data zatwierdzenia
Data wygaśnięcia zatwierdzenia
Grupa produktowa
Warunki szczegółowe
Aminy, N-10-16-alkilotrimetylenodiamina, produkty reakcji z kwasem chlorooctowym
Nazwa IUPAC:
Aminy, N-C10-16-alkilotrimetylenodiamina, produkty reakcji z kwasem chlorooctowym
Nr WE: nie dotyczy
Nr CAS: 139734-65-9
Teoretyczna (obliczona) specyfikacja suchej masy: 1 000 g/kg (100,0 % masowo)
Substancja czynna wytwarzana w roztworze wodnym 160–220 g/kg amin, N-C10-16-alkilotrimetylenodiamina, produktów reakcji z kwasem chlorooctowym (16-22 % masowo)
1 stycznia 2018 r.
31 grudnia 2027 r.
2
Udzielanie pozwoleń na produkty biobójcze podlega następującym warunkom:
1) W ocenie produktu szczególną uwagę zwraca się na narażenie, ryzyko i skuteczność związane z którymkolwiek z zastosowań objętych wnioskiem o udzielenie pozwolenia, lecz nieuwzględnionych w ocenie ryzyka substancji czynnej na poziomie unijnym.
2) Z uwagi na ryzyko stwierdzone dla ocenianych zastosowań, w ocenie produktu zwraca się szczególną uwagę na:
a) użytkowników profesjonalnych;
b) dzieci w odniesieniu do produktów stosowanych w obiektach instytucjonalnych;
c) wody powierzchniowe i osady w odniesieniu do obiektów przemysłowych lub instytucjonalnych;
d) glebę w odniesieniu do obiektów przemysłowych.
3
Udzielanie pozwoleń na produkty biobójcze podlega następującym warunkom:
1) W ocenie produktu szczególną uwagę zwraca się na narażenie, ryzyko i skuteczność związane z którymkolwiek z zastosowań objętych wnioskiem o udzielenie pozwolenia, lecz nieuwzględnionych w ocenie ryzyka substancji czynnej na poziomie unijnym.
2) Z uwagi na ryzyko stwierdzone dla ocenianych zastosowań w ocenie produktu zwraca się szczególną uwagę na:
a) użytkowników profesjonalnych;
b) wody powierzchniowe i osady w odniesieniu do produktów stosowanych do: (i) dezynfekcji pomieszczeń dla zwierząt; (ii) dezynfekcji pojazdów używanych do transportu zwierząt; (iii) dezynfekcji obuwia i kopyt zwierząt;
c) glebę w odniesieniu do produktów stosowanych do dezynfekcji pojazdów używanych do transportu zwierząt;
d) mikroorganizmy w oczyszczalniach ścieków w odniesieniu do produktów stosowanych do dezynfekcji obuwia i kopyt zwierząt.
3) W odniesieniu do produktów, które mogą powodować wystąpienie pozostałości w żywności lub paszy, należy zweryfikować, czy zachodzi potrzeba ustalenia nowych lub zmiany istniejących najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 470/2009 (2) lub rozporządzeniem (WE) nr 396/2005 (3), oraz przedsięwziąć wszelkie stosowne środki zmniejszające ryzyko, aby zapewnić nieprzekraczanie obowiązujących najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości.
4
Udzielanie pozwoleń na produkty biobójcze podlega następującym warunkom:
1) W ocenie produktu szczególną uwagę zwraca się na narażenie, ryzyko i skuteczność związane z którymkolwiek z zastosowań objętych wnioskiem o udzielenie pozwolenia, lecz nieuwzględnionych w ocenie ryzyka substancji czynnej na poziomie unijnym.
2) Z uwagi na ryzyko stwierdzone dla ocenianych zastosowań, w ocenie produktu zwraca się szczególną uwagę na:
a) użytkowników profesjonalnych;
b) wody powierzchniowe i osady w odniesieniu do produktów stosowanych w (i) obiektach przemysłu spożywczego i mleczarskiego; (ii) halach udojowych; (iii) rzeźniach i masarniach oraz (iv) dużych kuchniach stołówkowych i stołówkach;
c) glebę w odniesieniu do produktów stosowanych w i) obiektach przemysłu spożywczego i mleczarskiego; ii) rzeźniach i masarniach oraz iii) dużych kuchniach stołówkowych i stołówkach;
3) W odniesieniu do produktów, które mogą powodować wystąpienie pozostałości w żywności lub paszy, należy zweryfikować, czy zachodzi potrzeba ustalenia nowych lub zmiany istniejących najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 470/2009 lub rozporządzeniem (WE) nr 396/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady, oraz przedsięwziąć wszelkie stosowne środki zmniejszające ryzyko, aby zapewnić nieprzekraczanie obowiązujących najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości.
4) Produktów nie należy stosować jako składników materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością w rozumieniu art. 1 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1935/2004, o ile Komisja nie ustanowiła szczegółowych limitów migracji substancji aminy, N-C10-16-alkilotrimetylenodiamina, produkty reakcji z kwasem chlorooctowym do żywności lub o ile nie stwierdzono zgodnie ze wspomnianym rozporządzeniem, że limity takie nie są konieczne.
(1) Czystość wskazana w tej kolumnie oznacza minimalny stopień czystości substancji czynnej zastosowany do dokonania oceny zgodnie z art. 89 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 528/2012. Substancja czynna w produkcie wprowadzanym do obrotu może posiadać taki sam lub inny stopień czystości, jeśli udowodniono, że jest on równoważny technicznie z ocenioną substancją czynną.
(2) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 470/2009 z dnia 6 maja 2009 r. ustanawiające wspólnotowe procedury określania maksymalnych limitów pozostałości substancji farmakologicznie czynnych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 2377/90 oraz zmieniające dyrektywę 2001/82/WE Parlamentu Europejskiego i Rady i rozporządzenie (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 152 z 16.6.2009, s. 11).
(3) Rozporządzenie (WE) nr 396/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 lutego 2005 r. w sprawie najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w żywności i paszy pochodzenia roślinnego i zwierzęcego oraz na ich powierzchni, zmieniające dyrektywę Rady 91/414/EWG (Dz.U. L 70 z 16.3.2005, s. 1).
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.