Artykuł 24

1. Państwa członkowskie, które zdecydują się na stosowanie standardowych stawek jednostkowych zgodnie z art. 5 akapit drugi i art. 44 ust. 1 rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/1149:

a) ustalają te stawki zanim rozpocznie się procedura składania wniosków;

b) ustalają te stawki za pomocą rzetelnej, sprawiedliwej i weryfikowalnej metody obliczenia opartej na:

(i) danych statystycznych lub innych obiektywnych informacjach;

(ii) zweryfikowanych danych historycznych poszczególnych beneficjentów; lub

(iii) zastosowaniu zwykłych praktyk księgowania kosztów poszczególnych beneficjentów.

W tym celu państwa członkowskie zapewniają, aby podmiot funkcjonalnie niezależny od organów odpowiedzialnych za realizację programu wsparcia i posiadający stosowną wiedzę fachową przeprowadził obliczenia lub potwierdził ich poprawność i dokładność.

2. Aby możliwe było uwzględnienie specyfiki regionalnej lub lokalnej, państwa członkowskie mogą stosować zróżnicowane stawki.

3. Co dwa lata państwa członkowskie dokonują ponownej analizy obliczeń przewidzianych w ust. 1 i jeżeli zajdzie taka konieczność, dokonują korekty pierwotnie ustalonych standardowych stawek jednostkowych.

4. Państwa członkowskie przechowują wszystkie dokumenty potwierdzające ustalenie standardowych stawek jednostkowych i ich ponowną analizę, która pozwala na zweryfikowanie racjonalności metody ustalania tych stawek zgodnie z ust. 1 akapit pierwszy lit. b).