Artykuł 26

1. Beneficjenci wsparcia, o którym mowa odpowiednio w art. 45, 46, 50, 51 i 52 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, mogą zwrócić się o wypłatę zaliczki przez właściwe agencje płatnicze, jeśli taką możliwość przewiduje krajowy program wsparcia zgodnie z art. 49 rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/1149.

2. Kwota zaliczek nie może przekraczać 80 % wkładu Unii.

3. Wypłata zaliczki uwarunkowana jest złożeniem przez beneficjenta gwarancji bankowej lub równorzędnego zabezpieczenia w wysokości co najmniej równej kwocie zaliczki na rzecz państwa członkowskiego zgodnie z tytułem IV rozporządzenia delegowanego (UE) nr 907/2014.

4. Do celów art. 23 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 907/2014 zobowiązanie polega przeznaczeniu łącznej kwoty zaliczki na przeprowadzenie omawianych operacji do końca drugiego roku budżetowego po roku budżetowym, w którym wypłacono zaliczkę, z wyjątkiem przypadków wystąpienia siły wyższej bądź innych nadzwyczajnych okoliczności.

5. W odniesieniu do restrukturyzacji i przekształcenia winnic, okres, o którym mowa w ust. 4, może zostać skorygowany przez państwo członkowskie w przypadkach, gdy:

a) rozpatrywane obszary stanowią część obszaru, który ucierpiał w wyniku klęski żywiołowej w rozumieniu art. 2 pkt 9 rozporządzenia Komisji (UE) nr 702/2014 lub niekorzystnego zjawiska klimatycznego porównywalnego do klęski żywiołowej w rozumieniu art. 2 pkt 16 tego rozporządzenia uznanych przez właściwe organy danego państwa członkowskiego;

b) planowane operacje nie mogą zostać wykonane ze względu na chorobę materiału roślinnego, poświadczoną przez organ uznany przez dane państwo członkowskie.

Aby wsparcie zostało wypłacone z góry, wszelkie poprzednie działania przeprowadzane na tym samym obszarze, dla których producent również otrzymał wsparcie wypłacone z góry, muszą być w pełni wykonane.

6. Zabezpieczenie jest zwolnione, jeżeli właściwa agencja płatnicza stwierdzi, że kwota rzeczywistych wydatków odpowiadających wkładowi Unii związanemu z danymi operacjami przekracza kwotę zaliczki.