Artykuł 2

1. Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do dokumentów urzędowych wydawanych przez organy państwa członkowskiego zgodnie z jego prawem krajowym, które to dokumenty muszą zostać przedłożone organom innego państwa członkowskiego i których głównym celem jest stwierdzenie co najmniej jednego z następujących faktów:

a) urodzenie;

b) pozostawanie osoby przy życiu;

c) zgon;

d) imię i nazwisko;

e) małżeństwo, w tym zdolność do zawarcia małżeństwa oraz stan cywilny;

f) rozwód, separacja prawna lub unieważnienie małżeństwa;

g) zarejestrowany związek partnerski, w tym zdolność do zawarcia zarejestrowanego związku partnerskiego i status związany z zarejestrowanym związkiem partnerskim;

h) rozwiązanie związku partnerskiego, separacja prawna lub unieważnienie zarejestrowanego związku partnerskiego;

i) pochodzenie dziecka;

j) przysposobienie;

k) miejsce zamieszkania lub miejsce pobytu;

l) obywatelstwo;

m) brak wpisu do rejestru karnego, pod warunkiem że dokumenty urzędowe dotyczące tego faktu są wydawane obywatelowi Unii przez organy państwa członkowskiego, którego jest obywatelem.

2. Niniejsze rozporządzenie ma również zastosowanie do dokumentów urzędowych, których przedstawienia można wymagać od obywateli Unii mających miejsce zamieszkania w państwie członkowskim, którego nie są obywatelami, jeżeli wyrażą wolę głosowania lub kandydowania w wyborach do Parlamentu Europejskiego lub w wyborach lokalnych w państwie członkowskim, w którym mają miejsce zamieszkania, na warunkach określonych odpowiednio w dyrektywie 93/109/WE i dyrektywie Rady 94/80/WE (11).

3. Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do:

a) dokumentów urzędowych wydawanych przez organy państwa trzeciego; i

b) poświadczonych kopii dokumentów, o których mowa w lit. a), sporządzonych przez organy państwa członkowskiego.

4. Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do uznawania w państwie członkowskim skutków prawnych związanych z treścią dokumentów urzędowych wydawanych przez organy innego państwa członkowskiego.