Artykuł 2

1. Organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji ustalają kwotę dokapitalizowania, która byłaby konieczna do wdrożenia preferowanej strategii restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji określonej w planie restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji.

2. Jeżeli w wyniku oceny możliwości przeprowadzenia skutecznej restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji zostanie stwierdzone, że likwidacja instytucji w ramach zwykłego postępowania upadłościowego jest wykonalna i wiarygodna, kwota dokapitalizowania wynosi zero, chyba że organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji ustali, że kwota ta musi mieć wartość dodatnią, ponieważ likwidacja nie pozwoliłaby na osiągnięcie celów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w takim samym stopniu jak alternatywna strategia restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji.

3. Podczas szacowania zapotrzebowania instytucji na fundusze własne po wdrożeniu preferowanej strategii restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji wykorzystuje najnowsze zgłoszone wartości odpowiedniej łącznej kwoty ekspozycji na ryzyko lub mianownika wskaźnika dźwigni, stosownie do przypadku, chyba że spełnione są wszystkie następujące warunki:

a) w planie restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji określono, wyjaśniono i przedstawiono liczbowo wszelkie zmiany w zakresie zapotrzebowania na fundusze własne, które miały miejsce natychmiast w wyniku działania w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji;

b) zmiany, o których mowa w lit. a), uznawane są w ocenie możliwości przeprowadzenia skutecznej restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji za wykonalne i wiarygodne bez zakłócania świadczenia funkcji krytycznych przez instytucję oraz bez sięgania po nadzwyczajne wsparcie finansowe inne niż wkłady z mechanizmów finansowania restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji zgodnie z art. 101 ust. 2 dyrektywy 2014/59/UE i zasadami ich stosowania określonymi w art. 44 ust. 5 i 8 tej dyrektywy.

4. Jeśli zmiany, o których mowa w ust. 3, zależą od działań nabywcy aktywów lub linii biznesowych instytucji objętej restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją lub osób trzecich, organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji sporządza uzasadnione wyjaśnienie dla właściwego organu dotyczące wykonalności i wiarygodności tej zmiany.

5. Kwota dokapitalizowania jest co najmniej równa kwocie niezbędnej do spełnienia mających zastosowanie wymogów kapitałowych niezbędnych do spełniania warunków zezwolenia po wdrożeniu preferowanej strategii restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji.

6. Wymogi kapitałowe, o których mowa w ust. 5, zawierają następujące elementy:

a) wymogi w zakresie funduszy własnych zgodnie z art. 92 i 458 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, które obejmują:

(i) współczynnik kapitału podstawowego Tier I na poziomie 4,5 % łącznej kwoty ekspozycji na ryzyko;

(ii) współczynnik kapitału Tier I na poziomie 6 % łącznej kwoty ekspozycji na ryzyko;

(iii) łączny współczynnik kapitałowy na poziomie 8 % łącznej kwoty ekspozycji na ryzyko;

b) wszelkie wymogi utrzymywania funduszy własnych przewyższające wymogi określone w lit. a) niniejszego ustępu, w szczególności na podstawie art. 104 ust. 1 lit. a) dyrektywy 2013/36/UE;

c) wymóg dolnej granicy określonej w regulacjach Bazylea I zgodnie z art. 500 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

d) wszelkich mających zastosowanie wymogów dotyczących wskaźnika dźwigni.

7. Kwota dokapitalizowania zawiera również wszelkie dodatkowe kwoty, które organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji uznaje za niezbędne do podtrzymania wystarczającego zaufania rynkowego po restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji.

8. Standardowa dodatkowa kwota jest równa wymogowi połączonego bufora, o którym mowa w sekcji 1 rozdział 4 dyrektywy 2013/36/UE i który miałby zastosowanie do danej instytucji po zastosowaniu instrumentów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji.

Dodatkowa kwota wymagana przez organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji może być niższa od standardowej kwoty, jeżeli organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji stwierdzi, że niższa kwota byłaby wystarczająca do podtrzymania zaufania rynkowego i zapewnienia zarówno ciągłości świadczenia krytycznych funkcji gospodarczych przez instytucję, jak i dostępu do finansowania bez sięgania po nadzwyczajne wsparcie finansowe inne niż wkłady z mechanizmów finansowania restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji zgodnie z art. 101 ust. 2 oraz art. 44 ust. 5 i 8 dyrektywy 2014/59/UE.

Przy ocenie kwoty niezbędnej do podtrzymania zaufania rynkowego uwzględnia się, czy pozycja kapitałowa instytucji po przeprowadzeniu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji byłaby odpowiednia w porównaniu z bieżącą pozycją kapitałową podobnych instytucji.

9. Organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, po konsultacjach z właściwym organem i biorąc pod uwagę informacje otrzymane od właściwego organu dotyczące modelu biznesowego, modelu finansowania i profilu ryzyka danej instytucji zgodnie z art. 4, może zadecydować, że, nie naruszając przepisów ust. 3, po wdrożeniu strategii restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji wykonalne i wiarygodne byłoby niestosowanie całego lub części dowolnego dodatkowego wymogu w zakresie funduszy własnych i wymogów w zakresie bufora obecnie mających zastosowanie do danego podmiotu. W tym przypadku ta część wymogu może nie być brana pod uwagę do celów określenia kwoty dokapitalizowania.

10. W ocenie, o której mowa w ust. 7, należy uwzględnić zasoby kapitałowe innych podmiotów należących do grupy, które w wykonalny i wiarygodny sposób byłyby dostępne w celu podtrzymania zaufania rynkowego do podmiotu po restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, w przypadku podmiotów, które:

a) są jednostkami zależnymi grupy objętej skonsolidowanym MREL,

b) po wdrożeniu preferowanej strategii restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji nadal spełniałyby warunki, o których mowa w lit. a), oraz

c) po wdrożeniu preferowanej strategii restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji prawdopodobnie, jako indywidualny podmiot, nie utrzymałyby zaufania rynkowego i dostępu do finansowania.

11. W przypadku gdy aktywa, zobowiązania lub linie biznesowe danej instytucji mają zostać podzielone między więcej niż jeden podmiot po wdrożeniu preferowanej strategii restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, odniesienia do kwot ekspozycji na ryzyko i wymogów kapitałowych w ust. 1–10 należy rozumieć jako odniesienia do kwot łącznych dla wszystkich tych podmiotów.