Załącznik

Wpisy dotyczące wymienionych poniżej osób zamieszczone w załączniku III do rozporządzenia (UE) 2016/44 otrzymują brzmienie:

„ZAŁĄCZNIK III

WYKAZ OSÓB FIZYCZNYCH I PRAWNYCH, PODMIOTÓW LUB ORGANÓW, O KTÓRYCH MOWA W ART. 6 UST. 2

A. Osoby

Imię i nazwisko

Informacje umożliwiające identyfikację

Powody

Data umieszczenia w wykazie

21. SALEH ISSA GWAIDER, Agila

Data urodzenia: 1 czerwca 1942 r.

Miejsce urodzenia: Al-Kubba, Libia

Nr paszportu: D001001 (Libia), wydany 22 stycznia 2015 r.

Agila Saleh jest od dnia 5 sierpnia 2014 r. przewodniczącym libijskiej Izby Reprezentantów.

W dniu 17 grudnia 2015 r. wyraził sprzeciw wobec libijskiego porozumienia politycznego podpisanego w dniu 17 grudnia 2015 r.

Jako przewodniczący Rady Deputowanych, utrudniał i podważał transformację polityczną Libii, m.in. kilkakrotnie odmawiając przeprowadzenia głosowania w sprawie rządu jedności narodowej.

W dniu 23 sierpnia 2016 r. wystosował list do sekretarza generalnego ONZ, krytycznie wyrażając się o wsparciu ONZ dla rządu jedności narodowej, które określił jako „narzucenie Libijczykom grupy ludzi […] wbrew konstytucji i Karcie Narodów Zjednoczonych“. Skrytykował przyjęcie przez Radę Bezpieczeństwa ONZ rezolucji 2259(2015), która zatwierdza porozumienie z As-Suhajrat, i zagroził postawieniem ONZ, która – jego zdaniem – odpowiada za „bezwarunkowe i nieuzasadnione“ poparcie dla niekompletnej Rady Prezydenckiej, oraz sekretarza generalnego ONZ przed Międzynarodowym Trybunałem Karnym za naruszenie Karty ONZ, libijskiej konstytucji i suwerenności Libii. Stwierdzenia te narażają na szwank poparcie dla mediacji ze strony ONZ i oenzetowskiej misji wsparcia w Libii (UNSMIL), wyrażone we wszystkich stosownych rezolucjach Rady Bezpieczeństwa ONZ, zwłaszcza w rezolucji 2259(2015).

W dniu 6 września 2016 r. Saleh złożył oficjalną wizytę w Nigrze wraz z Abdullahem al-Thanim, „premierem“ nieuznawanego rządu w Tobruku, choć rezolucja 2259(2015) wzywa, by zaprzestać wspierania równoległych instytucji, które twierdzą, że są legalną władzą, mimo że nie są stroną porozumienia, i nie podejmować oficjalnych kontaktów z nimi.

1.4.2016

22. GHWELL, Khalifa

alias AL GHWEIL, Khalifa

AL-GHAWAIL, Khalifa

Data urodzenia: 1 stycznia 1956 r.

Miejsce urodzenia: Misrata, Libia

Obywatelstwo: libijskie

Paszport: A005465 (Libia), wydany 12 kwietnia 2015 r., wygasa 11 kwietnia 2017 r.

Khalifa Ghwell był „premierem i ministrem obrony“ w nieuznawanym na arenie międzynarodowej Powszechnym Kongresie Narodowym (zwanym także „rządem ocalenia narodowego“) i odpowiadał za jego działalność.

W dniu 7 lipca 2015 r. zademonstrował swoje poparcie dla Frontu Niezłomności (Alsomood) – nowej formacji wojskowej liczącej 7 brygad, której zadaniem jest niedopuszczenie do uformowania rządu jedności w Trypolisie; dokonał tego przez obecność na uroczystości podpisania inaugurującej tę formację wraz z „przewodniczącym“ Powszechnego Kongresu Narodowego Nurim Abu Sahmainem.

Jako „premier“ z ramienia Powszechnego Kongresu Narodowego odgrywał centralną rolę w utrudnianiu utworzenia rządu jedności narodowej utworzonego w ramach libijskiego porozumienia politycznego.

W dniu 15 stycznia 2016 r., jako „premier i minister obrony“ Powszechnego Kongresu Narodowego w Trypolisie, nakazał aresztować mogących pojawiać się w Trypolisie członków nowego zespołu ds. bezpieczeństwa, których mianował premier elekt rządu jedności narodowej.

W dniu 31 sierpnia 2016 r. nakazał „premierowi“ i „ministrowi obrony“„rządu ocalenia narodowego“ powrócić do pracy, po tym jak Izba Reprezentantów odrzuciła rząd jedności narodowej.

1.4.2016

23. ABU SAHMAIN, Nuri

alias BOSAMIN, Nori

BO SAMIN, Nuri

Data urodzenia: 16 maja 1956 r.

Zuwara, Libia

Nuri Abu Sahmain był „prezydentem“ w nieuznawanym na arenie międzynarodowej Powszechnym Kongresie Narodowym (zwanym także „rządem ocalenia narodowego“) i odpowiada za jego działalność.

Jako prezydent „Powszechnego Kongresu Narodowego“, odgrywał centralną rolę w utrudnianiu libijskiego porozumienia politycznego i tworzenia rządu jedności narodowej; był także jednym z głównych oponentów tych działań.

W dniu 15 grudnia 2015 r. wezwał do odroczenia libijskiego porozumienia politycznego, które miało zostać uzgodnione na spotkaniu w dniu 17 grudnia.

W dniu 16 grudnia 2015 r. wydał oświadczenie, w którym stwierdził, że Powszechny Kongres Narodowy nie zezwolił żadnemu ze swoich członków na uczestnictwo w tym spotkaniu ani na podpisanie porozumienia politycznego.

W dniu 1 stycznia 2016 r. w rozmowach ze specjalnym przedstawicielem ONZ odrzucił libijskie porozumienie polityczne.

1.4.2016”