Artykuł 3

„Przewożony ładunek”, do celów monitorowania innych istotnych informacji w odniesieniu do poszczególnych rejsów, zgodnie z art. 9 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2015/757, ustala się w następujący sposób:

a) dla tankowców do przewozu ropy naftowej – jako masę ładunku znajdującego się na pokładzie;

b) dla chemikaliowców – jako masę ładunku znajdującego się na pokładzie;

c) dla gazowców LNG – jako wielkość ładunku przy wyładunku lub jeśli ładunek jest wyładowywany kilkakrotnie w trakcie rejsu, jako sumę ładunków wyładowywanych podczas rejsu i ładunku wyładowanego we wszystkich kolejnych portach, do momentu załadowania nowego ładunku;

d) dla gazowców – jako masę ładunku znajdującego się na pokładzie;

e) dla masowców – jako masę ładunku znajdującego się na pokładzie;

f) dla drobnicowców – jako nośność ładunkową dla rejsów z ładunkiem i jako zero dla rejsów w stanie balastowym;

g) dla chłodniowców – jako masę ładunku znajdującego się na pokładzie;

h) dla statków do przewozu pojazdów – jako masę ładunku znajdującego się na pokładzie, określoną jako rzeczywista masa lub liczba jednostek ładunku lub zajmowanych metrów, pomnożona przez domyślne wartości wagowe;

i) dla statków wielozadaniowych – jako masę ładunku znajdującego się na pokładzie;

j) dla statków ro-pax – jako liczbę pasażerów i masę ładunku na pokładzie, określoną jako rzeczywista masa lub liczba jednostek ładunku (pojazdów ciężarowych, samochodów itd.) lub zajmowanych metrów, pomnożona przez domyślne wartości wagowe;

k) dla kontenerowców/statków ro-ro – jako wielkość ładunku na pokładzie, określaną jako suma liczby jednostek ładunku (pojazdów, przyczep, samochodów ciężarowych i innych jednostek znormalizowanych) pomnożona przez domyślną powierzchnię i wysokość pokładu (odległość między podłogą a belką konstrukcyjną), liczby zajętych metrów linearnych pomnożonej przez wysokość pokładu (dla pozostałych statków ro-ro) i liczby jednostek TEU pomnożonej przez 38,3 m3;

l) dla innych rodzajów statków nienależących do żadnej z kategorii wymienionych w lit. a) – k), ani nieokreślonych w części A ust. 1 lit. d), e) i f) załącznika II do rozporządzenia (UE) 2015/757 – jako masę ładunku na pokładzie lub jako nośność ładunkową dla rejsów z ładunkiem i jako zero dla rejsów w stanie balastowym.

Do celów wymienionych w ust. 1 lit. f) masę ładunku na pokładzie można stosować na zasadzie dobrowolności jako dodatkowy parametr.

Do celów wymienionych w ust. 1 lit. h) nośność ładunkową dla rejsów z ładunkiem i zero dla rejsów w stanie balastowym można stosować na zasadzie dobrowolności jako dodatkowy parametr.