Artykuł 18

1. W przypadku gdy jedna z sytuacji, o których mowa w art. 11 akapit pierwszy lit. a) i b), została urzędowo potwierdzona, właściwy organ natychmiast ustala jeden lub większą liczbę obszarów, na których należy wprowadzić środki zwalczania, o których mowa w art. 17 ust. 1.

Obszar wyznaczony składa się ze strefy porażenia oraz strefy buforowej.

2. Strefa porażenia w stosownych przypadkach obejmuje:

a) wszystkie rośliny, o których wiadomo, że są porażone przez odnośnego agrofaga;

b) wszystkie rośliny wykazujące oznaki lub objawy wskazujące na ewentualne porażenie przez tego agrofaga;

c) wszystkie pozostałe rośliny, które mogły lub mogą być skażone lub porażone przez tego agrofaga, w tym rośliny, które mogą zostać porażone ze względu na podatność na tego agrofaga oraz znajdowanie się w pobliżu roślin porażonych lub wspólne pochodzenie, jeśli jest znane, z roślinami porażonymi, lub roślinami z nich uprawianymi;

d) grunty, glebę, cieki wodne lub inne elementy porażone, lub mogące zostać porażone, przez odnośnego agrofaga.

3. Strefa buforowa sąsiaduje ze strefą porażenia i otacza ją.

Wielkość strefy buforowej musi być odpowiednia ze względu na ryzyko rozprzestrzenienia się danego agrofaga poza strefę porażenia, w sposób naturalny lub w wyniku działalności człowieka w strefie porażenia i w jej otoczeniu, oraz jest ustalana zgodnie z zasadami określonymi w załączniku II sekcja 2.

Jednakże w przypadku gdy jakiekolwiek ryzyko rozprzestrzenienia się agrofaga poza strefę porażenia jest wyeliminowane lub zmniejszone do dopuszczalnego poziomu poprzez zastosowanie naturalnych lub sztucznych barier, ustanowienie strefy buforowej nie jest wymagane.

4. W drodze odstępstwa od ust. 1, w przypadku gdy po wstępnej ocenie właściwy organ uzna, mając na uwadze charakter danego agrofaga, rośliny, produktu roślinnego lub innego przedmiotu, oraz miejsce, gdzie stwierdzono jego występowanie, że danego agrofaga można wyeliminować natychmiast, właściwy organ może zadecydować o nieustanawianiu obszaru wyznaczonego.

W takim przypadku organ ten przeprowadza kontrolę występowania w celu określenia, czy doszło do porażenia jakichkolwiek dalszych roślin lub produktów roślinnych. Na podstawie tej kontroli występowania właściwy organ określa, czy istnieje potrzeba ustanowienia obszaru wyznaczonego.

5. W przypadku gdy zgodnie z ust. 2 i 3 wyznaczony obszar ma obejmować część terytorium innego państwa członkowskiego, państwo członkowskie, na którego terytorium stwierdzono występowanie danego agrofaga, natychmiast kontaktuje się z państwem członkowskim, którego część terytorium ma być objęta obszarem wyznaczonym, aby umożliwić temu państwu członkowskiemu podjęcie wszelkich odpowiednich działań, o których mowa w ust. 1–4.

6. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję i pozostałe państwa członkowskie o obszarach wyznaczonych niezwłocznie po ich ustanowieniu, w tym o odnośnych agrofagach oraz wprowadzonych odpowiednich środkach. Powiadomienia te przekazuje się za pośrednictwem elektronicznego systemu powiadamiania, o którym mowa w art. 103.

Niniejszy ustęp stosuje się bez uszczerbku dla obowiązku powiadamiania o obszarach wyznaczonych określonego w aktach wykonawczych, o których mowa w art. 104.