Artykuł 23

1. Państwa członkowskie ustanawiają wieloletnie programy kontroli występowania określające zakres kontroli występowania, które mają być prowadzone zgodnie z art. 22. Programy te przewidują gromadzenie i rejestrowanie dowodów naukowych i technicznych oraz innych informacji, o których mowa w art. 22 ust. 2 akapit drugi.

Wieloletnie programy kontroli występowania obejmują następujące elementy zgodnie z art. 22 ust. 2:

a) szczegółowy cel każdej kontroli występowania;

b) zakres każdej kontroli występowania w odniesieniu do danego obszaru i przewidywanej perspektywy czasowej, jak również agrofagów, roślin i towarów będących jej przedmiotem;

c) metodologię kontroli występowania i zarządzanie jakością, w tym opis procedur oceny wizualnej, pobierania próbek i przeprowadzania testów oraz ich uzasadnienie techniczne;

d) harmonogram, częstotliwość i liczbę zaplanowanych ocen wizualnych, próbek i testów; oraz

e) metody rejestrowania zgromadzonych informacji oraz sprawozdawczość w tym zakresie.

Wieloletnie programy kontroli występowania ustanawia się na okres od pięciu do dziesięciu lat. Programy te są poddawane przeglądowi i aktualizowane na podstawie obowiązujących przepisów i sytuacji fitosanitarnej na danym terytorium.

2. Na wniosek Komisji państwa członkowskie powiadamiają Komisję i inne państwa członkowskie o swoich wieloletnich programach kontroli występowania. Powiadomienia te przekazuje się za pośrednictwem elektronicznego systemu powiadamiania, o którym mowa w art. 103.

3. Komisja może przyjąć akty wykonawcze określające format wieloletnich programów kontroli występowania oraz praktyczne ustalenia dotyczące stosowania elementów określonych w ust. 1 w przypadku konkretnych zagrożeń agrofagami.

Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 107 ust. 2.