Artykuł 37

1. Podmioty profesjonalne nie mogą wprowadzać lub przemieszczać na terytorium Unii regulowanych agrofagów niekwarantannowych dla Unii na roślinach przeznaczonych do sadzenia, za pośrednictwem których są one przenoszone, jak określono w wykazie, o którym mowa w ust. 2.

Zakaz określony w akapicie pierwszym nie ma zastosowania w poniższych przypadkach:

a) przemieszczanie roślin przeznaczonych do sadzenia w obrębie nieruchomości lub pomiędzy nieruchomościami danego podmiotu profesjonalnego;

b) przemieszczanie roślin przeznaczonych do sadzenia niezbędne dla ich dezynfekcji.

2. Komisja ustanawia, w drodze aktu wykonawczego, wykaz określający regulowane agrofagi niekwarantannowe dla Unii oraz określone rośliny przeznaczone do sadzenia, o których mowa w art. 36 lit. d), w stosownych przypadkach wraz z kategoriami, o których mowa w ust. 7 niniejszego artykułu, i progami, o których mowa w ust. 8 niniejszego artykułu.

3. Wykaz, o którym mowa w ust. 2, obejmuje agrofagi i odpowiednie rośliny przeznaczone do sadzenia, określone w następujących przepisach:

a) załącznik II część A sekcja II do dyrektywy 2000/29/WE;

b) załącznik I pkt 3 i 6 oraz załącznik II pkt 3 do dyrektywy 66/402/EWG;

c) załącznik I do dyrektywy 68/193/EWG;

d) akty przyjęte zgodnie z art. 5 ust. 5 dyrektywy Rady 98/56/WE (

2

);

e) załącznik II do dyrektywy 2002/55/WE;

f) załącznik I i załącznik II pkt B do dyrektywy 2002/56/WE oraz akty przyjęte zgodnie z art. 18 lit. c) tej dyrektywy;

g) załącznik I pkt 4 i załącznik II pkt 5 do dyrektywy 2002/57/WE;

h) akty przyjęte zgodnie z art. 4 dyrektywy 2008/72/WE; oraz

i) akty przyjęte zgodnie z art. 4 dyrektywy 2008/90/WE.

Wykaz ten nie obejmuje agrofagów wymienionych w załączniku I oraz w załączniku II część A sekcja I i część B do dyrektywy 2000/29/WE i wymienionych jako agrofagi kwarantannowe dla Unii na podstawie art. 5 ust. 2 niniejszego rozporządzenia, jak również agrofagów objętych środkami przyjętymi zgodnie z art. 30 ust. 1 niniejszego rozporządzenia.

4. W stosownych przypadkach Komisja, w drodze aktów wykonawczych, określa środki w celu zapobiegania występowaniu regulowanych agrofagów niekwarantannowych dla Unii na odnośnych roślinach przeznaczonych do sadzenia, o których mowa w art. 36 lit. f) niniejszego rozporządzenia. Środki te dotyczą, w stosownych przypadkach, wprowadzania tych roślin i ich przemieszczania w Unii. Środki te przyjmuje się zgodnie z zasadami określonymi w załączniku II sekcja 2 do niniejszego rozporządzenia. Środki te stosuje się bez uszczerbku dla środków przyjętych zgodnie z dyrektywami 66/401/EWG, 66/402/EWG, 68/193/EWG, 98/56/WE, dyrektywą Rady 1999/105/WE (

3

) oraz dyrektywami 2002/54/WE, 2002/55/WE, 2002/56/WE, 2002/57/WE, 2008/72/WE i 2008/90/WE.

5. Komisja, w drodze aktów wykonawczych, zmienia akty wykonawcze, o których mowa w ust. 2 i 4 niniejszego artykułu, w przypadku gdy z oceny wynika, że:

a) agrofag niewymieniony w akcie wykonawczym, o którym mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, spełnia warunki, o których mowa w art. 36;

b) agrofag wymieniony w akcie wykonawczym, o którym mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, nie spełnia już jednego lub większej liczby warunków, o których mowa w art. 36;

c) niezbędne są zmiany tego wykazu w odniesieniu do kategorii, o których mowa w ust. 7 niniejszego artykułu, lub progów, o których mowa w ust. 8 niniejszego artykułu; lub

d) niezbędne są zmiany środków przyjętych na podstawie ust. 4 niniejszego artykułu.

Komisja bezzwłocznie udostępnia tę ocenę państwom członkowskim.

Komisja może, w drodze aktów wykonawczych, zastąpić akty wykonawcze, o których mowa w ust. 2 i 4 niniejszego artykułu, w celu konsolidacji zmian.

6. Akty wykonawcze, o których mowa w ust. 2, 4 i 5, przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 107 ust. 2.

7. W przypadku gdy art. 36 lit. e) jest spełniony tylko dla jednej lub większej liczby materiału kategorii: przedbazowy, bazowy lub kwalifikowany, materiał siewny lub sadzeniaki ziemniaka kategorii przedbazowe, bazowe lub kwalifikowane lub materiał rozmnożeniowy lub siewny kategorii standard lub CAC, o których mowa w dyrektywach 66/401/EWG, 66/402/EWG, 68/193/EWG, 2002/54/WE, 2002/55/WE, 2002/56/WE, 2002/57/WE, 2008/72/WE oraz 2008/90/WE, wykaz, o którym mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, określa te kategorie, z zaznaczeniem, że zakaz wprowadzania i przemieszczania przewidziany w ust. 1 niniejszego artykułu ma zastosowanie tylko do tych kategorii.

8. W przypadku gdy art. 36 lit. e) jest spełniony tylko wówczas, gdy częstość występowania danego agrofaga przekracza określony próg, wyższy niż zero, wykaz, o którym mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, określa ten próg, z zaznaczeniem, że zakaz wprowadzania i przemieszczania przewidziany w ust. 1 niniejszego artykułu ma zastosowanie tylko powyżej tego progu.

Taki próg wyższy niż zero ustanawia się tylko wówczas, gdy spełnione są oba poniższe warunki:

a) możliwe jest zapewnienie przez podmioty profesjonalne, aby częstość występowania tego regulowanego agrofaga niekwarantannowego dla Unii na tych roślinach przeznaczonych do sadzenia nie przekraczała tego progu;

b) możliwe jest zweryfikowanie, czy w partiach tych roślin przeznaczonych do sadzenia próg ten nie został przekroczony.

Zastosowanie mają zasady zarządzania zagrożeniem agrofagami określone w załączniku II sekcja 2.

9. Art. 31 stosuje się odpowiednio do środków, które mają zostać wprowadzone przez państwa członkowskie w odniesieniu do regulowanych agrofagów niekwarantannowych oraz odpowiednich roślin przeznaczonych do sadzenia.

10. W sytuacji wprowadzenia lub przemieszczania na terytorium Unii roślin przeznaczonych do sadzenia przy braku zgodności z ust. 1 niniejszego artykułu, państwa członkowskie przyjmują niezbędne środki oraz powiadamiają o tej niezgodności i tych środkach Komisję i pozostałe państwa członkowskie za pośrednictwem elektronicznego systemu powiadamiania, o którym mowa w art. 103.

Państwa członkowskie powiadamiają o tych środkach również państwo trzecie, z którego rośliny przeznaczone do sadzenia zostały wprowadzone na terytorium Unii.